الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

619

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

1538 - ناپايدار 1539 - محل زندگى و سراى آرزو 1540 - حاضر 1541 - مورد غبطه قرار گرفتند 1542 - دور داشته شد 1543 - اقرار به زيان 1544 - جمع بطيئه : كند 1545 - جمع سريعه - سريع 1546 - چيزى را وا نگذاشت 1547 - آن را حفظ كرد 1548 - جلوگيرى كرد 1549 - جمع هاجره شدت گرماى روز 1550 - خستگى 1551 - كمان را زه كرده 1552 - مداوا نمىشود 1553 - تشنگى فرو نمىنشيند 1554 - دگرگونيهايش 1555 - به سرعت گذشت 1556 - روز بالا آمد - فيئى سايه 1557 - مرگ را دور نمىسازد 1558 - فساد با آن در آميخت 1559 - خشك شده 1560 - از بين رفته 1561 - آغل گوسفندان 1562 - ضجه زد 1563 - گوسفند 1564 - شتر 1565 - خوابگاههاى حيوانات 1566 - ابرهاى بىباران 1567 - كسى كه در مشكلات قرار گرفته 1568 - شترها و گوسفندانى كه در بيابان مىچرند 1569 - ابرهائى كه باران از آنها مىبارد 1570 - پر آب 1571 - خرم 1572 - باران پرپشت 1573 - روياننده گياه فراوان 1574 - نمو كننده 1575 - ميوه‌آور - ثمرده 1576 - جمع « نجد » زمين مرتفع 1577 - جمع « وهده » زمين گود 1578 - ناحيه 1579 - دور دستها 1580 - آنها كه روز مشروب مىشوند 1581 - فقير