هاى امام ( ع ) است . پيداست وى در موارد ديگر اين خطبه را از امام ( ع ) يافته است . « آمدى » در كتاب « غرر الحكم » 1 آمدى - غرر الحكم - صفحه 50 و 108 صفحه 50 و 108 قسمتى از آن را نقل كرده است . ( اقتباس از مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 صفحه 23 و 24 جلد 3 صفحه 23 و 24 ) ( 366 . ) « آمدى » در كتاب « الغرر » 1 آمدى - الغرر - صفحه 87 و 180 و 245 صفحه 87 و 180 و 245 فقراتى از اين خطبه را آورده است . و بايد توجه داشت كه خطبه 196 با اين خطبه ظاهرا يكى باشد . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 صفحه 28 جلد 3 صفحه 28 ) ( 367 . ) « سيد رضى الدين على ابن طاوس » اين خطبه را با اخبارى در فضائل اهل بيت يافته كه دانشمندان پيشين شيعه آن را جمع‌آورى كرده و تاريخ اين نوشته سال 280 بوده لذا آن را در كتاب « اليقين » 1 سيد رضى الدين على ابن طاوس - اليقين - صفحه 196 صفحه 196 آورده و « سيد رضى » خطبه را بدون سند ذكر كرده است . « كلينى » در كتاب « فروع كافى » 1 كلينى - فروع كافى - جلد 4 صفحه 168 جلد 4 صفحه 168 قسمتى از اين خطبه را كه از « و لو اراد اللّه جل ثنائه بانبيائه » شروع مىشود تا « ذللالعفوه » آورده . و همچنين مرحوم « صدوق » در كتاب « الفقيه » 1 صدوق - الفقيه - جلد 1 صفحه 152 جلد 1 صفحه 152 و ( زمخشرى » در جزء اول « ربيع الابرار » 1 زمخشرى - ربيع الابرار - جزء اول صفحه 113 ( خطى مربوط به اوقاف ) صفحه 113 ( خطى مربوط به اوقاف ) از « فافتخر على آدم بخلقه » تا « حما حرمه على العالمين » آورده و « ماوردى » در كتاب « اعلام النبوة » 1 ماوردى - اعلام النبوة - آن را نقل كرده است . و اما داستان درختى كه پيامبر ( ص ) آن را فرا خواند احاديثى كه محدثان در اين باره نقل كرده‌اند فراوان است و متكلمان در بخش معجزات پيامبر ( ص ) آن را آورده‌اند و اكثر آنها جريان را همانطور نقل كرده‌اند كه در خطبه امام ( ع ) آمده است . « بيهقى » در كتاب « دلائل النبوة » 1 بيهقى - دلائل النبوة - آن را آورده و « محمد ابن اسحاق