ائمه ( ع ) و چگونگى كارهاى آنها با ديگران اين تفاوت را دارد كه آنها هر كدام و يا هر زمان وظيفهء خاصى دارند ، و بايد از آن وظيفه تبعيت نمايند يكى در برابر دشمن به پا مىخيزد و قيام مىكند ، و ديگرى ساكت مىنشيند و دست به نبرد ظاهرى نمىزند ، گاهى از آنها شنيده و يا ديده مىشود كه از علوم كائنات مطلعند ، و گاهى در جريان ساده‌اى از ديگران خبر مىگيرند ، زمانى اين حقيقت در آنها يافت مىشود كه مىتوانند يك تنه با همه به نبرد پردازند و گاهى با ضربه - هاى دشمن شهيد مىگشتند ، گاهى مشاهده مىشود كه بيمارى را به فرمان خدا شفا مىدهند ، اما بيمارى خود و فرزندانشان ادامه مىيابد ، اينها نمونه‌هائى است كه مىتواند بازگو كننده جمله بالا باشد كه كارهاى آنها صعب و مشكل است و جز كسانى كه روح ايمان و تسليم در آنها باشد نمىتوانند متحمل آن گردند و تشخيص دهند كه چرا آنها در كارهايشان چنينند . البته پاسخ همه آنها اين است كه آنها تنها از برنامه‌هاى الهى تبعيت مىكنند و بس هر جا فرمان الهى باشد . از توانائىهاى خداداد استفاده مىكنند ، و هر جا فرمان الهى نباشد هيچ ( 365 . ) « ابن ابى الحديد » 1 ابن ابى الحديد - شرح نهج البلاغه - جلد 13 صفحه 114 اين خطبه را از خطبه‌هاى برجسته امام ( ع ) مىداند كه در آن صنايع و بديع و نكات برجسته فن بلاغت فراوان به كار رفته است وى مىگويد : « ابن نباته » قسمت زيادى از الفاظ اين خطبه را در سخنرانيهاى خود به كار برده و به سخنان خود جلوه خاصى بخشيده است . ( ابن ابى الحديد جلد 13 صفحه 114 ) اگر ابن ابى الحديد اين خطبه را در غير نهج البلاغه نمىديد - خصوصا كه « ابن نباته » در سال 374 يعنى 26 سال پيش از تأليف نهج البلاغه وفات يافته با توجه به اين كه اين خطبه در بين سخنان او بوده - قضاوت نمىكرد كه اين از اعيان خطبه -