پس از فاصله گرفتن از قرآن و دادن حكومت به آراء اشخاص دستورات قرآن را زنده مىكند . مىدانيم مسئلهء انتظار ظهور يك مصلح مورد توافق تمام مردم جهان است كه بيايد و جهان درهم ريخته را اصلاح كند ، اديان و مذاهب نيز منتظر يك مصلح هستند با اين تفاوت كه هر كدام از اديان اين مصلح را از خويش مىدانند . اسلام آئين جاودانى حق اين حقيقت را به پيروانش ياد آور شده و از ناحيه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم روايات متواترى در زمينه قيام مهدى عليه السّلام در آخر الزمان پس از پر شدن جهان از فساد ، رسيده است . از طرق ائمه اهل بيت ( ع ) بالخصوص روايات بسيارى در اين باره وارد شده است در اين روايات تعيين شده كه « مهدى » ( ع ) فرزند امام حسن عسكرى ( ع ) است . همو كه در سال 255 هجرى قمرى در سامراء متولد و پس از شهادت پدرش ( در سال 260 ) بدستور خداوند از ديده‌ها پنهان گرديده و تا هنگامى كه خداوند فرمان ظهورش را نداده همچنان در پشت پردهء غيبت قرار دارد . ( 265 . ) كانى قد نعق بالشام عده‌اى از شارحان نهج البلاغه اين پيشگوئى را مربوط به « عبد الملك مروان » مىدانند كه از شام قيام كرد و در حملات خود به « عراق » و سائر نقاط افراد زيادى را به ناحق كشت . ولى مرحوم علامهء مجلسى آن را مربوط به « خروج سفيانى » مىداند كه مقارن قيام حضرت مهدى عليه السّلام در شام ظهور خواهد كرد و سرانجام بدست مهدى ( ع ) از بين مىرود . ( شرح نهج البلاغه خوئى جلد 8 صفحه 359 ) و با توجه به اين كه آغاز خطبه اشاره به قيام مهدى است تفسير اين قسمت اخير