2 - « و دما هم سفكوه » : « انتقام خونى را مىخواهند كه خود ريخته‌اند » ! امام ( ع ) در اين جمله اشاره مىكند كه اينها خودشان خون عثمان را ريخته اند با اين حال در مقام انتقام بر آمده‌اند ، نقل مىكنند كه عثمان همواره مىگفت : واى بر « ابن حضرميه » ( طلحة ) من چند « بار طلا » به او دادم ولى او هم اكنون مىخواهد خون مرا بريزد ، خداوندا مگذار از آن بهره گيرد ، عواقب ظلمش را به او برسان ! و نيز نوشته‌اند : روز قتل عثمان ، « طلحه » نقابى بر چهره زده بود كه او را نشناسند و به خانه عثمان تير اندازى مىكرد . و نيز آورده‌اند هنگامى كه عثمان از ورود مردم به خانه‌اش جلوگيرى كرد « طلحه » آنها را از راه خانهء يكى از انصار بالا فرستاد تا به خانه او بريزند . باز نقل كرده‌اند « زبير » مىگفت : عثمان را بكشيد كه دينتان را تغيير داده به او گفتند : پسرت جلوى در خانه از او حمايت مىكند ، گفت : من از كشتن عثمان ناراحت نيستم گر چه از پسرم شروع شود ! عثمان فردا به صورت مردارى در جاده افكنده خواهد شد . ( شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج 9 ص 35 و 36 ) ( 264 . ) يعطف الهوى على الهدى : 1 - « آمدى » در كتاب « الغرر » آمدى - الغرر - ص 296 در حرف « ياء » ص 296 در حرف « ياء » آغاز اين خطبه را آورده است . 2 - اين قسمت باتفاق همه شارحان نهج البلاغه اشاره بقيام حضرت مهدى عليه السّلام است كه پس از ويران شدن جاده‌هاى هدايت بار ديگر آنها را آباد مىسازد ، و