كلام - 233 از سخنان امام ( ع ) 422 اين سخن را امام هنگامى فرمود كه « جعدة بن هبيره ) نتوانست در منبر سخن بگويد . اين سخن در باره فضائل اهل بيت ( ع ) و اوضاع نا بسامان عصر او مىباشد آگاه باشيد ! زبان پارهء گوشتى است از اين پيكر انسان ، هر گاه آمادگى در انسان نباشد ، زبان هم ياراى نطق ندارد و به هنگام آمادگى ، نطق مهلتش نمىدهد ، ما فرمانروايان سخنيم و رك و ريشه آن در ميان ما استوار و محكم شده ، و شاخه‌هايش بر ما سايه افكنده است ! فساد زمان خداى شما را رحمت كند ! بدانيد در زمانى قرار گرفته‌ايد كه گويندهء حق كم است و زبان از گفتار راست عاجز و گنگ ، و حق جويان خوارند ، مردمش همدم گناه و همگام سستى و تنبلىاند ، جوانشان بد اخلاق ، بزرگسالانشان گنهكار ، عالمشان منافق ، و دوستان در دوستى خيانتكارند . نه كوچكشان بزرگسال را احترام مىكند : و نه ثروتمندشان زندگى مستمندانشان را تكفل مىنمايد . كلام - 234 از سخنان امام عليه السلام 423 « ذغلب يمانى » از « احمد بن قتيبه » از « عبد اللّه بن يزيد » از « مالك بن دحيه » نقل مىكند كه : خدمت امير مؤمنان ( ع ) بوديم در آنجا سخن از تفاوتهاى مردم به ميان آمد امام ( ع ) فرمود : آنچه بين آنها تفاوت به وجود آورده آغاز سرشت آنها است ، چه اين كه آنها از قطعه‌اى از 424