اما پس از رو برو شدن با مرگ و رحلت تو هر مصيبتى به من برسد كوچك است ( فراموش نمىكنم ) با دست خود تو را در ميان قبر قرار دادم ، و هنگام رحلت سرت بر سينه‌ام بود كه قبض روح شدى ، « ف « إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ » » : « ما از آن خدائيم و به سوى او باز مىگرديم » . ( اى پيامبر ) امانتى كه به من سپرده بودى هم اكنون باز داده شده و گروگان باز پس دادم ، اما اندوهم هميشگى است و شبهايم همراه بيدارى ! تا آن دم كه خداوند سر منزل تو را كه در آن اقامت گزيده‌اى برايم انتخاب كند ، به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امتت در ستم كردن به وى اجتماع كرده بودند ، سر گذشت وى را از او بىپرده بپرس و چگونگى را از وى خبر گير ! وضع اين چنين است در حالى كه هنوز فاصله‌اى با زمان حيات تو نيفتاده و يادت فراموش نگرديده ! سلام من به هر دوى شما باد ! سلام وداع كننده ! نه سلام كسى كه يا خشنود يا خسته دل باشد ، اگر از خدمت تو باز مىگردم از روى ملالت نيست ! و اگر در كنار قبرت اقامت گزينم نه بخاطر سوء ظنى است كه وعدهء نيك خدا در مورد صابران دارم ! كلام - 203 از سخنان امام ( ع ) كه در باره زهد در دنيا و تشويق به آخرت فرموده است 386 اى مردم ! دنيا سراى گذر است ، و آخرت خانهء قرار و هميشگى ! پس ، از گذرگاه خويش براى سر منزل قرار خود توشه تهيه كنيد ! و پردهء خويش را در پيش كسى كه از اسرارتان آگاه است ندريد ! . پيش از اين كه بدنتان از جهان خارج گردد ، قلبتان را از آن خارج سازيد ! در دنيا آزمايش مىشويد و براى غير از آن آفريده شده‌ايد . آن دم كه كسى بميرد مردم مىگويند : چه باقى گذاشت ؟ . . .