من در ميان شما همچون چراغ در تاريكى هستم كه هر كس بسوى آن روى آورد و كنارش نشيند از نورش بهره‌مند گردد . اى مردم ! بشنويد و سخنانم را حفظ كنيد ! گوش‌هاى قلب خويش را باز كنيد و گفته‌هايم را بفهميد ! خطبه 188 از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در آن مردم را به امور مهمى توصيه مىكند 362 پرهيزكارى و تقوا اى مردم ! من شما را بتقوا و پرهيزكارى و شكر فراوان خداوند بر نعمتها و احسان و رحمتش كه بر شما فرو باريده است سفارش ميكنم ! چه بسيار نعمتهائى كه ويژه شما قرار داده و شما را به رحمت خويش مورد عنايت خاص گردانيده : شما عيبهاى خود را آشكار كرديد و او پوشانيد ، و خويش را در معرض مواخذه او قرار داديد اما به شما مهلت داد ! بهترين اندرز دهنده ! شما را توصيه ميكنم كه همواره به ياد « مرگ » باشيد ، و از آن كمتر غفلت نكنيد ، چگونه از آن غافل مىمانيد در صورتى كه او از شما غفلت نمىكند ؟ ! و چگونه در چيزى طمع مىورزيد كه به شما مهلت نخواهد داد . آن مردگانى كه با چشم خود ديده‌ايد براى عبرت و اندرز شما كافى است . آنها را به گورستان حمل كردند اما نه اين كه خود بر مركبى سوار شده باشند ، و آنان را در ميان قبر قرار دادند اما بدون اين كه خود بتوانند در آن فرود آيند ، ( آن قدر طول نكشيد كه ) گويا آنان از مردم اين گيتى نبودند و عمرى در آن نگذراندند ( اما از آن طرف ) گويا سراى آخرت همواره خانه آن‌ها بوده آن‌ها از آن جا كه وطنشان بود ( دنيا ) وحشت نمودند و آن جا را كه از آن وحشت داشتند وطن هميشگى انتخاب كردند ! به چيزهائى خود را مشغول ساختند كه بالاخره از آنها جدا شدند ، اما آنچه را كه مىبايست سر انجام به آن برسند ضايع ساختند . . .