الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
197
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
جانداران كوچك منزه است آن كس كه حتى براى مورچگان ريز و پشههاى خرد دست و پا آفريد و بزرگترين موجودات يعنى ماهيان بزرك ، نهنگان و فيلها را بوجود آورد ، و مقرر داشت هر شبهى كه بجنبد و روح در آن نفوذ كند مرگ ، پايان آن ، و فناء و سر انجامش باشد . اوصاف بهشت اگر با چشم دلت به آنچه از بهشت برايت توصيف مىشود نظر اندازى ، روحت از موجودات بديعى كه در دنيا پديدار گشته : از شهوات و لذاتش ، و زخارف و زيورهاى ديدنيش كنارهگيرى خواهد كرد ، و فكرت در ميان درختهائى كه شاخههايشان همواره به هم مىخورد و ريشههاى آنها در دل تپههائى از مشك بر سواحل نهرهاى بهشت فرو رفته ، متحير مىگردد و انديشهات در خوشههائى از لؤلؤهاى تركه به شاخههاى كوچك و بزرك محكمش آويخته ، و همچنين پيدايش ميوههاى گوناگون كه از درون غلافهاى خود سر برون كرده ، واله و حيران مىشود ، اين ميوه به آسانى و مطابق دل خواه هر كس ، چيده مىشود ، ميزبانان بهشتى از آنان كه ميهمان بهشتند و در جلو قصرهاى آن فرود آمدهاند ، با عسلهاى مصفا و شرابهاى پاكيزه كه مستى نمىآفريند پذيرائى مىكنند ، اين ( ميهمانان ) گروهى هستند كه تقوا و شخصيت خود را تا پايان عمر حفظ كرده ، لذا از ناراحتىهاى نقل و انتقال سفرهاى ( مرگ و برزخ ) ايمن بودهاند . اى شنونده ! اگر قلب خويش را به مناظر زيبائى كه در آنجا به آن مىرسى مشغول دارى ، روحت با شوق فراوان به سوى آنها پرواز خواهد كرد ، و هم اكنون از اين مجلس من با عجله به همسايگى اهل قبور خواهى شتافت خداوند ما و شما را بلطف خود از كسانى قرار دهد كه با دل و جان براى رسيدن به سر منزل نيكان كوشش ميكنند .