خطبه 143 كه از خطبه‌هاى امام ( ع ) كه در باره‌ى طلب باران ايراد فرموده و در آن توجه داده است كه هر گاه باران از مردمى گرفته شد بايد بدرگاه رحمت خداوند استغاثه كنند . ( 271 . ) آگاه باشيد اين زمينى كه شما را در بر مىگيرد و آسمانى كه بر شما سايه مىافكند هر دو مطيع فرمان پروردگار شمايند . اين دو بركات خود را بشما نه بخاطر ترس ، و نه براى تقرب بشما و يا انتظار نيكى از شما ، مىبخشند ، بلكه آنها مامور رساندن منفعت بشما هستند و اطاعت ( فرمان حق ) نموده‌اند ، به آنها دستور داده شده كه بمصالح شما قيام نمايند و آنها چنين كردند . خداوند بندگان خويش را بهنگامى كه كارهاى بد انجام مىدهند ، با كمبود ميوه‌ها و جلوگيرى از نزول بركات و بستن در گنجهاى خيرات به روى آنان آزمايش مىكند ( 272 . ) ( اين آزمايش بخاطر اين است كه توبه كاران توبه كنند ، و كسى كه بايد دست از گناه بكشد خوددارى ، و پند پذيران پند گيرند ، و آنكه از گناه مىترسد از انجام كار خلاف باز ايستد . خداوند پاك و منزه استغفار را سبب فراوانى روزى و رحمت بر خلق قرار داده است : چنان كه فرموده است : « از پروردگار خود آمرزش بخواهيد ، كه آمرزنده است ، بركات خويش را از آسمان بر شما فرو مىبارد ، و با بخشش ثروت و فرزندان شما را تقويت مىكند . و باغستانها و نهرهاى آب در اختيار شما مىگذارد » « 1 » رحمت خداى بر آن كس كه باستقبال توبه بشتابد از خطاهاى خود پوزش طلبد ( و قبل از پايان زندگى عمل صالح كند ) و بر مرگ پيشى گيرد . بار خداوندا ! ما از خانه‌ها و زير پوششها پس از شنيدن ناله‌ى حيوانات و صداى دلخراش كودكان بيرون آمده‌ايم ( 273 . ) با اشتياق به رحمتت و اميد به فضل و نعمتت ، و خوف از عذاب و كيفرت ، ( به سوى تو شتافته‌ايم ) . بار پروردگارا ! بارانت را بر ما ببار ! و ما را مأيوس بر مگردان ! . . .

--> ( 1 ) - سوره نوح آيه 10 - 12