كلام - 136 از سخنانى است كه امام ( ع ) در مورد بيعت فرموده . ( 262 . ) بيعت شما با من بىمطالعه و ناگهانى نبود ، و كار من و شما يكسان نيست ، من شما را براى خدا مىخواهم و شما مرا براى خويشتن . اى مردم ! به من براى اصلاح خودتان كمك كنيد . به خدا سوگند داد مظلوم را از ظالم مىگيرم و افسار ظالم را مىكشم تا وى را به آبخورگاه حق وارد سازم اگر چه مايل به اين كار نباشد . كلام - 137 سخنى است كه امام ( ع ) در باره بيعت طلحه و زبير فرموده ( 263 . ) به خدا سوگند هيچ ايراد منطقى بر من نداشتند ، انصاف را بين من و خود مراعات ننمودند ( و كسى را به داورى نطلبيدند ) آنها حقى را مطالبه مىكنند كه خود تركش كرده‌اند ، و انتقام خونى را مىخواهند كه خود ريخته‌اند ، اگر من در ريختن اين خون شريكشان بودم آنها نيز از آن سهمى دارند ، و اگر خودشان تنها اين خون را ريخته‌اند اين انتقام را بايد از خود بگيرند . نخستين مرحله عدالت براى آنان آن است كه خود را محكوم كنند ، من بينائى خويش را به همراه دارم ، چيزى را بر كسى مشتبه نكرده‌ام ، و چيزى بر من نيز مشتبه نشده است . آنها گروهى سركش و ستمگرند كه بعضى از بستگان پيامبر و همسر او را با خود همراه كردند . و كار را بر مردم مشتبه ساختند ، با اين كه حقيقت امر روشن است ، و باطل از ريشه كنده شده .