آن كس كه آنان را در آن هنگام كه اندك بودند يارى كرد ، و در آن موقع كه در اثر كمى نفرات نمى - توانستند از خود دفاع كنند از آنها دفاع نموده همو زنده است . هرگز نمىميرد ولى تو اگر شخصا بسوى دشمن حركت كنى و مغلوب گردى براى شهرهاى دور دست مسلمانان پناهى نمىماند ، ( و اگر تو در ميدان جنگ كشته شوى ، پيش از آن كه مردم با ديگرى بيعت كنند ) كسى نيست كه به او مراجعه كنند . پس مرد جنگ آزموده‌اى را به سوى آنها به فرست و گروهى كه مشكلات و سختيهاى جنگ‌ها را ديده‌اند و خير خواه و نصيحت پذيرند با او همراه ساز ! پس اگر خداوند پيروزى داد همان است كه تو مىخواهى . و اگر نشد تو مدافع مردم و پناه آنها خواهى بود ، ( و در سنگر پشت جبهه قرار خواهى داشت . ) كلام 135 يكى از سخنانى است كه امام ( ع ) فرموده ( 261 . ) هنگامى كه مشاجره‌اى بين امام ( ع ) و عثمان در گرفت « مغيرة ابن اخنس » به عثمان گفت من به جاى تو پاسخ‌گوى او خواهم بود . امام ( ع ) به مغيره فرمود : اى پسر لعين ابتر ! و اى درخت بىريشه و شاخه ! تو به حساب من مىرسى ؟ به خدا سوگند خداى به كسى كه تو ياورش باشى عزت نمىدهد ، و كسى كه دستش را بگيرى از جاى به پا نخواهد خاست ، بيرون شو ! خداى خير را از تو دور سازد سپس هر چه مىخواهى كوشش كن خداوند تو را باقى نگذارد اگر از آن چه مىتوانى فرو گذار كنى ! .