پس بايد گفت قيام آن حضرت يك وظيفه‌الهى است . بررسى علل قيام امام حسين نياز به كتابى مفصل دارد . اما از آنچه كه بطور اجمال گفته شد ، علت قيام آن بزرگوار روشن گرديد و ما براى توضيح مقصود ، چند سطرى اضافه مىكنيم . سقيفهء بنى ساعده ، ابىبكر را به جاى اميرالمؤمنين نهاد و چون روايات رسول اكرم ، مغاير با اين كار بود ، شعار « حَسْبُنَا كِتَابُ اللّهِ » مستمسك قرار گرفت و از طرفى از نقل روايت از رسول الله شديداً ممانعت مىشد . حتى نقل مىكنند كه ابى بكر پانصد روايت از رسول اكرم داشت كه آن را در ميان مردم آتش زد . پس از آن مىديدند اگر به قرآن بسنده شود ، كار سقيفهء بنى ساعده خنثى مىشود ، از اين جهت شعار : « نُهينَا عَنِ التَّعَمُّقِ وَ التَّكَلُّفِ فِي الْقُرْآنِ » ، شايع شد ؛ يعنى نهى شده‌ايم كه در قرآن تأمل و تفكر كنيم و خود را به زحمت اندازيم . معلوم است كه اين روش ، چه امت بىتفاوت ، بىفكر و بىاراده‌اى مىسازد . مصيبت ديگرى كه براى اسلام پيش آمد ، اختلاف طبقاتى بود كه در خلافت عثمان به اوج خود رسيد و اميرالمؤمنين در خطبه شِقْشِقيه به آن اشاره مىكند : وَقَامَ مَعَهُ بَنُو ابيِهِ يَخْضِمُونَ مَالَ ا للّهِ خَضْمَةُ الابِلِ نَبْتَهَ الرَّبِيعِ . « 1 » « بنى اميه اطراف عثمان را گرفتند و بيت‌المال مسلمانان را نظير شترى كه علفها را مىبلعد ، بلعيدند . » مصيبت ديگرى كه پيش آمد ، جعل روايات از روحانى نماهاى دربارى بود كه پايهء اسلام را مىزد ، ما يك نمونه روايت از ميان آن روايات بسيار را مىآوريم : اذَا نَزَلَتْ سُوَرةُ النَّجْمِ فَقَرَأهَا رَسُولُ اللّه‌ِلِلْمُشْركينَ فَاذَا قَرَأ افَرَايْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزّي وَمَنَاتَ الثَّالِثَة اْلُاخْرَي الْقَي الْشَّيطَانٌ فِي فَمِهِ وَقَالَ يَلْك‌َالْغَرَانِبقُ الْعُليَ شَفَا عَتُهُنَّ

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه فيض ( ره ) ص 51