الشيخ حسين المظاهري
79
زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى )
لَتَرْجَي فَالْمَشْرِكُونَ سَرُّوا بِذلِكَ فَسَجَدَ رَسُولُ اللّهِ وَسَجَدَ الْمُشْرِكُونَ مَعَهُ . « 2 » وقتى سورهءالنجم نازل شد ، رسول اكرم سوره را براى مشركين خواند و وقتى آيه افَرَايتُمُ اللّاتَ وَالْعُزّى را خواند ، شيطان در دهن پيامبر نهاد كه بگويد كه شيرهاى عالى - بتها - شفاعت آنها روز قيامت مورد آرزو است . مشركين از اين گفته خوشنود شدند و چون پيامبر سجده كرد ، آنان نيز سجده كردند . معلوم است اينگونه روايات چگونه پايهء اسلام و قرآن و پيامبر را از بين مىبرد . مسألهء ديگر ارعاب عجيبى بود كه بر مسلمانان حكمفرما شد ، مخصوصاً در زمان معاويه كه هر كه نفس مىكشيد ، او را مىكشتند . كمكم در اثر وقوع اين مسايل ، زمينه آماده شد ، كه شخصى مثل يزيد با كمال صراحت در ميان مردم بگويد : لَعِبَتْ هَاشِمُ بِالْمُلْكِفَلَا خَبَرٌ جَاءَ وَلَا وَحْى نَزَلَ آيا براى امام حسين ( ع ) با وجود زمينه و اقتضا براى قيام ، لازم و وظيفهء اسلامى نبود كه قيام كند ؟ چيزى كه بايد گفت اين است كه ائمهء طاهرين ( ع ) راجع به عزادارى و زيارت ابى عبدالله الحسين سفارش بسيار دارند و ثوابهاى بزرگى بر آن شمردهاند . در بعضى از آن روايات علت آن را احياى ولايت گفتهاند . ما يكى از آن روايات بسيار را كه صاحب وسايل الشيعه در كتاب مزار وسايل نقل نموده است مىآوريم و سپس توضيح مختصرى در اينباره مىگوييم . عَنْ ابِي عَبْدِاللّهِ عَلَيهِ السَّلامُ انَّهُ قَالَ لِفُضَيْلِ اتَجْلِسُونَ وَتَتَحَدَّثُونَ فَقَالَنَعَمْ . فَقَالَ انَّ تِلْكَ الْمَجَالِسُ احِبُّهُا فَاحْيُوا امْرَنَا فَرَحِمَ اللّهُ مَنْ احْيَي امْرَنَا . يَا فُضَيْلُ مَنْ ذَكَرَنَا اوْ
--> ( 2 ) - غرانبق جمع غرنوق يا غرنبق است كه به معنى يك نوع مرغ آبى يا جوان خوشرو مىآيد ، افسانهء غرانبق در تاريخ طبرى ج 2 و ص 7 و 76 آمده و خاور شناسان آن را با آب و تاب بيشترى نقل كردهاند ، براى اطلاع بيشتر به كتاب با ارزش « فروغ ابديت ج 1 ص 340 - 349 » مراجعه فرماييد .