چه خوش سرود است : كتاب فضل تو راآب بحر كافى نيست * كه تركنى سرانگشت وصفحه بشمارى بهتر از اين سروده ، شعرى است كه دربارهء اميرالمؤمنين ( ع ) سروده شده است : تويى آن نقطهء بالاى فوق ايديهم * كه در وقت تَنَزُّل‌ْتَحْت بِسْم‌ِالله رابائى اميرالمؤمنين ( ع ) از نظر فضيلت نسبى ، پدر چون حضرت ابيطالب ( ع ) دارد كه بايد گفت : براى رسول اكرم ( ص ) بهترين ياور بوده و نظير او براى اسلام كمتر ديده شده است . « 1 » مادر اميرالمؤمنين ( ع ) فاطمهء بنت اسد است كه بايد گفت براى رسول اكرم ( ص ) مادرى به تمام معنى بود . فاطمه زنى است كه در مسجد الحرام درد زاييدن گرفت و چون به خانهء خدا پناه برد ، ديوار خانه شكافته شد و وارد خانهء خدا گشت . سه روز در خانهء خدا مهمان عالم ملكوت بود و روز چهارم با بچه‌اى چون پارهء ماه از خانهء خدا بيرون آمد و مىگفت : « ندا آمده است كه اسم اين بچه از اسم خداوند مشتق شده ، نام او را على بگذاريد ! » « 2 » و اما فضيلت اميرالمؤمنين از جهت حسب : ايمان اميرالمؤمنين ( ع ) ايمان اميرالمؤمنين و مقام شهودى او را نمىتوان درك كرد . همين مقدار بس است كه بگوييم : عمر هنگام مرگ ، شش نفر را حاضر نمود و براى هر كدام عيبى يادآور شد ، اما راجع به اميرالمؤمنين گفت :

--> ( 1 ) - در روايت است كه ابوطالب مستودع و صاياى انبياء و امين بر آنها بود ، و آنها را به رسول خدا ( ص ) رد كرد . ( الفصول العليه محدث قمى ره ص 148 به نقل از بحار الانوار 35 / 73 به نقل از اصول كافى ج 1 / 445 ) ( 2 ) - بحار الانوار ج 35 ص 8