ديگران از غبار تيرگى و كهنگى بيرون آمد و اين بار نه به پشتوانه‌هاى معرفتى و فلسفى كه به مدد علومى همانند تاريخ و جامعه‌شناسى و سياست و اقتصاد و غير ذلك جهش و جوشش گرفت و مكاتب ماركسيسم و كمونيسم را پايه‌گذار شد . دوران تسلط كمونيسم بر جوامع بشرى كه مىبايست عدالت انسانى و انسان برابر را متبلور مىساخت ، دوران سياه ظلم برابر بود ! و تاريخ گواه گويايى است كه كمونيسم نه تنها عدالت و امنيّت را به ارمغان نياورد ، بلكه با آن دو به چالش افتاد و در اين گيرودار حيات خود را هم به مخاطره انداخت . بارى تعاليم عدالت گستر اسلام و آموزه‌هاى كتاب جاودانى پيامبراكرم صلى الله عليه و آله عدالت را نه در حذف مالكيت كه در قبول حقّ مالكيت مىداند و با اين جملات رسا كه « للرجال نصيب مما اكتسبوا و للنساء نصيب مما اكتسبن » خطّ بطلان بر انديشه‌هاى ناتراشيده ديروز و امروز كشيد . قرآن كتاب فطرت است و آدميان به لحاظ سرشت فطرى ، ملكيّت طلب‌اند ، و همين است كه گزاره قرآنى كه همسو و هم سنخ با رهيافت فطرى آدمى است ماندگارى مىيابد . اين نوشته كه اول بار در آبان 58 انتشار يافت و اينك و پس از چندين چاپ با ويراستى جديد روانه بازار مىشود ، از مجموعه مباحثى بحث مىكند كه با مسأله مالكيت ربط وثيق و روا دارند ، نويسنده اين مجموعه به دليل اشتغالات متعدد فرصت نيافته است كه مباحث ديگرى را بر آنچه قبلا منتشر شده بود بيفزايد امّا همانند گذشته از نقدها استقبال كرد . و در چاپ‌هاى بعدى آن‌ها را ملحوظ داشت .