اعراب مسلمان را تصاحب نمودند ، و جمعيت بزرگى از يهود را تشكيل دادند و از اين طريق صهيونيزم جهانى در روابطش با انگلستان و آمريكا توانست يهود فلسطين را جمعيتى بزرگ و متشكّل به شمار آورد و بهانه‌اى براى قرار داد استعمارى بالفور داشته باشد . اما نكته مهم آن است كه بدانيم كدام زمين‌ها دقيقا و يقينا مفتوحة العنوة هستند تا از دست متصّرفين كنونى خارج كنيم . مكّه و خيبر يقينا مفتوحة العنوه مىباشند . دربارهء عراق هم شكّ و ترديدى وجود ندارد و مىدانيم كه عراق از كشورهاى مفتوحة العنوة است . پيش‌تر هم روايتى از امام صادق عليه السلام آورده شد . ليكن در تعيين حدود آن خبر قطعى نداريم ، علّامهء حلّى در كتاب منتهى مىفرمايد : حدود مفتوحة العنوة عراق عرضا از حلوان ( حلوان شهرى قديمى در عجم نشين عراق كه عرب در سال 640 فتح كرده است ) تا عذيب عربستان ، و طولا از موصل تا ساحل آبادان مىباشد . ماوردى در احكام السلطانيّه مىگويد : سواد ( عراق ) از موصل تا آبادان و از عذيب تا حلوان مىباشد ، طول 160 فرسخ و عرض 80 فرسخ . علّامهء حلىّ مساحت عراق را 306 يا 302 ميليون جريب و همه را مربوط به شرق دجله مىداند . و قسمت غربى دجله را اسلامى مىداند ؛ يعنى باير بوده و بعد از فتح در زمان عثمان آباد شده است . قسمتى از خراسان قديم ( شامل قسمت مهمّى از ايران و افغانستان و پاكستان ) نيز در زمان على عليه السلام فتح شده و قسمت‌هاى ديگر در زمان عمر فتح شده است و نيز فلسطين و شام و مصر و مقدارى از شيخ نشينان خليج اين گونه بوده است .