36 نفر شتر يك نفر بچّه شتر 2 سال تمام ، در 46 نفر شتر يك نفر بچّه شتر 3 سال تمام ، در 61 تو شتر يك نفر ، بچّه شتر 4 سال تمام ، در 76 نفر شتر 2 بچّه شتر دو سال تمام ، در 91 نفر شتر 2 نفر بچه شتر سه سال تمام : در 121 نفر شتر به بالا هر پنجاه نفر شتر يك نفر بچّه شتر 3 سال تمام و يا در هر 40 نفر شتر يك نفر بچّه شتر 2 سال تمام ( با هر كدام كه بهتر تطبيق نمايد ) واجب است . در نصاب گاو و گاوميش نيز هر 30 رأس گاو يك گوسالهء يك سال تمام ، و يا در هر 40 رأس يك رأس گوسالهء 2 سال تمام ( با هر كدام كه بهتر تطبيق شود ) . در نصاب گوسفند ، در 40 رأس گوسفند يك رأس گوسفند ، و سپس در 121 رأس گوسفند 2 رأس گوسفند ، و سپس در دويست و يك رأس ، 3 گوسفند ، و در سيصد و يك رأس 4 رأس گوسفند ، و پس از آن در 400 رأس به بالا در هر صد رأس گوسفند يك گوسفند . در مقابل مشهور برخى افراد معتقدند كه موارد وجوب زكات به موارد پيشگفته اختصاص ندارد و در همهء حبوبات زمين ( برنج ، لوبياو عدس ، ذرّت و . . . ) قائل به زكات هستند . چنان كه پاره‌اى از روايات نيز بر اين معنا دلالت دارد . با دقت در مجموع ادلّه به نظر ميرسد : زكات يك ماليات دولتى است و قاعدهء كلّى در ماليات‌ها اين است كه قانون ثابتى نداشته باشد ، بلكه منطبق با نيازهاى حكومت و جامعه و شرايط توليد كنندگان موادّ خام تنظيم شود . وقتى جامعه و حكومت نياز بيشترى دارد هم از نظر مورد زكات و هم از نظر مقدار ادا ، بايد در سطحى وسيع‌تر و مقدار بيشترى گرفته شود و ولى وقتى كه حكومت به پول نيازى ندارد و از آن