اقتصادى ديگرى هم بود و آن اين كه اراضى و درخت‌هاى خيبر كه در جنگ به دست پيامبر افتاده بود ، اگر پيامبر مىخواست با يهود ساكن خيبر ، قرارداد نبندد و خيبر را وسيلهء مأمورين حكومتى خود اداره كند ، مخارج سنگينى براى ايشان در برداشت و كاملا امكان داشت يهود خيبر خراب كارى كند ، ليكن وقتى خود آن‌ها را شريك نمود ، آن‌ها براى برداشت محصول بيشتر ( هر چند در سهم خودشان ) ناچار بودند كه از زمين و محصول مواظبت كنند و طبق همين مصلحت ، وقتى درخت‌ها ميوه آوردند ، پيش از آن كه كاملا برسند پيامبر صلى الله عليه و آله مأمور فرستاد وتخمين زدند و روى سهم خود معامله كردند كه زودتر منافع حكومت و جامعهء اسلامى تأمين شده و از خطرات سالم بيرون بيايد . عقد وكالت نيز يكى از ضرورتهاست . اسلام وكالت را قانونى مىداند چرا كه ضرورت جامعه است و خود امام صادق عليه السلام براى كارهايش كسى را وكيل مىكند . « 1 » دربارهء صلح نيز مىفرمايد : « و الصلح خير » ، « 2 » بخشش و ساير قراردادهاى مفيد را تصويب فرموده است . قراردادهايى هم كه در زمان‌هاى گذشته نبوده ، ليكن مصالح جامعه در شرايط كنونى ايجاب مىكند ، اگر اشكال خاص نداشته باشد ، طبق تصويب عمومى قرآن كريم : « اوفوا بالعقود / به قراردادها وفا كنيد » مورد قبول مىباشد . اقسام عقد « بيمه » از اين قبيل مىباشد .

--> ( 1 ) - 8 / 1 وكالت وسائل . ( 2 ) - ص 128 ، نساء قرآن كريم .