[ مقدمهء دفتر مؤلف ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ « وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ » ( حج / 27 ) « [ اى ابراهيم ] در ميان مردم براى [ اداى ] حج بانگ برآور تا [ زائران ] پياده و سوار بر هر شتر لاغرى از هر راه دورى به سوى تو روى آورند . » نداى حضرت ابراهيم خليل عليه السلام در همه جا پيچيد و به همه انسانها در سراسر تاريخ رسيد . و تو اى زائر ! براى پاسخ به اين نداست كه گام در راه نهاده‌اى و اوست كه تو را براى مهمانى خود برگزيده و دروازه‌هاى خانهء خويش را به رويت گشوده است و چگونه مىتوان اين نعمت را شكر گفت كه دعوت خاص او به تو رسيده و تو اكنون كوله‌بار سفر بر دوش ، شور و شوق ديدار سراپاى وجودت را فرا گرفته ، با خود مىانديشى كه چگونه بايد براى اين سفر مهيّا شد كه اين سفر سفرى ديگر است و راه و رسمى ديگر دارد ، مقصد تو « خانهء خدا » قطعه‌اى از اين دنياى خاكى نيست ؛ بلكه نقطهء وصل مكان و زمان و پيوند زمين و آسمان است .