چنانچه در سابق رسم بود به تمنّاى اين معنى از طرف حضرت قائم عليه السلام حج مىكردند ، و هر كه قدرت نداشته ، نايب مىگرفت كه از طرف آن حضرت عليه السلام حج بكند ؛ به همين طريقه يك نفر از شيعه‌ها در زمان سابق پول داده ، ابومحمّد دعجلى « 1 » را از جانب آن حضرت نايب گرفته كه برود حج بكند ؛ و اين ابومحمّد ، مرد پيرى بود صالح ، و او را دو پسر بود يكى صالح و ديگرى فاسق ، و ابومحمّد از آن زر ، حصّه « 2 » به آن فاسق هم داد ؛ خودش حكايت مىكند كه به عرفات رسيدم ، جوانى ديدم گندم‌گون ، خوش روى و خوش لباس كه پيش از همه كس به دعا و تضرّع مشغول بود ، چون وقت روانه‌شدن مردم بود به من ملتفت شده گفت : ياشيخ ، از خدا شرم ندارى ؟ گفتم : از چه باب يا سيّدى و مولاى ؟ فرمود كه : حجّة « 3 » به تو مىدهند از براى آنكه مىدانى و تو از آن زر به كسى مىدهى كه شراب مىخورد و صرف فسق مىكند و نمىترسى كه چشمت برود ؟ و اشارت به چشم من كرد ، و من خجل شده روانه شدم و چون به خود افتادم هر چند نظر كردم او را نديدم و از آن روز بر آن خجلت يافتم و بر آن چشم كه حضرت به آن اشارت فرموده‌بود مىترسم . و شيخ‌الطائفه محمّدبن نعمان المفيد عليه‌الرحمة روايت كرده كه : چهل روز تمام نشده بود كه [ در ] همان چشمش قُرحه « 4 » پيدا شد و نابينا گشت « 5 » ( و دانست كه آن جوان حجّةاللَّه بود و او را نشناخته ) . و مطلقاً نيابت از طرف مؤمنين ثواب بسيار دارد ، خاصّه به نيابت جناب پيغمبر صلى الله عليه و آله و حضرت فاطمه عليها السلام و ائمّه معصومين عليهم السلام حجّ نمودن ، ثواب عظيم دارد .

--> ( 1 ) - عبارت متن « عجلى » . م . ( 2 ) - حِصَّة : نصيب ، بهره . لغت نامه . ( 3 ) - عبارت متن « حجيّة » . م . ( 4 ) - قُرْحَة : ريش ، جراحت . لغت نامه . ( 5 ) - مستدرك 8 / 70 ب 11 ح 9098 - 4 ؛ الخرائج 1 / 479 ب 13 ؛ فرج المهموم / 256 .