بلند ، كه تا زمين مىرسيد ، بپوشانند و بعدها دستور داد هر دو ماه يك بار پرده تعويض گردد . اين اهميت عباسيان به كعبه دليلى است بر تسلّط آنان بر حجاز و توجه به مسائل آن ، موضوعى كه مدتها ميان بغداد و مصر و يمن دست به دست مىگشت . در دوران ادريسى ( قرن دوازدهم ميلادى ) پردهء كعبه را عباسيان از حرير سياه بافته و از بغداد ارسال مىداشتند ، ليكن در دوران ابن جبير پرده به رنگ سبز با نخهاى طلا بوده است . در قرن سيزدهم ميلادى پادشاه مصر سلطان قلاوون عهده‌دار ارسال پردهء كعبه گرديد . وى براى تأمين هزينهء پرده دو دهكده به نامهاى بيسوس و سندبوس را كه عايدات فراوانى داشته وقف نمود . عايدات اين دو دهكده كه در مصر قرار داشتند براى تأمين مخارج دو پرده ؛ نخست پرده‌اى سياه براى پوشش خارجى كعبه و ديگرى قرمز براى پوشش داخل كعبه به مصرف مىرسيد . افزون بر اين ، پرده‌هايى نيز براى پوشش قبر پيامبر - ص - در مدينهء منوره بافته و ارسال مىشد . هنگامى كه عثمانيان بر حجاز و سرزمينهاى مقدس مستولى شدند ، سلطان سليم رنگ سياه را براى پردهء كعبه انتخاب نمود و پس از وى فرزندش سلطان سليمان ( در قرن شانزدهم ) موقوفات فراوانى را براى اين كار معين نمود ، و از اين پس پردهء كعبه ، هرگاه كه خليفهء جديدى به حكومت مىرسيد ، تعويض مىشد . اما وهّابيان آنگاه كه بر مكه مستولى شدند ، نخستين بار كعبه را با پارچه‌اى قرمز رنگ ، كه از جنس عباهاى عربى بافته شده احساء بود ، پوشاندند . بورتون در پايان سخنش در اين باره مىگويد : پردهء كعبه در زمان او ( يعنى سال 1853 م . ) در كارگاه بافت پارچه‌هاى پنبه‌اى در مصر كه به نام « خرنقش » مشهور بود در محلهء باب‌الشعريه قاهره بافته مىشد ، اين پرده