هومة ( humat ) ا . ع . دشت و بيابان . هومت ( humat ) ا . پ . بلغت زند : انديشهء نيك . هون ( havn ) ا . پ . زمين كلوخ‌زار شيار كرده . و زراعتى كه سنك و كلوخ بسيار داشته باشد . هون ( havn ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آهستگى و آرامش . هون ( havn ) ا . ع . روش . و گرانبارى . يق : امش على هونك . و سكينه و وقار و آهستگى و آرامش و بردبارى . قوله تعالى : يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً . و مردم حقير و خوار . هون ( havn ) م . ع . هان الشئ هونا ( از باب نصر ) : نرم و آسان گشت آن چيز و سبك گرديد . و هان عليه : سبك شد بر آن . هون ( hun ) پ . كلمهء تأكيد . هون ( hun ) ا . پ . نام زرى زايج در ملك دكن . هون ( hun ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خوارى و رسوايى . هون ( hun ) ا . ع . خوارى و رسوايى و مشقت . قوله تعالى : أَ يُمْسِكُهُ عَلى هُونٍ . و نيز هون : تمامى آفرينش . و نام پدر قبيله‌اى از تازيان . هون ( hun ) م . ع . هان هونا و هوانا و مهانة ( از باب نصر ) : خوار و ذليل گرديد . هونة ( havnat ) و ( hunat ) ص . ع . امراة هونة : زن آرميده و آهسته‌كار . و كذلك : امراة هونة . هونگ ( havang ) ا . پ . خوشه‌اى از ميوه كه جهة خشك كردن آويخته باشند . هوو ( havu ) ا . پ . وسنى و دو زن كه در خانهء يك مرد باشند هر يك مر ديگرى را هوو مىباشند . هوورشت ( hovarect ) ا . پ . بلغت زند : كردار نيك . هوول ( hovul ) ع . ج . هول . هوهاءة ( havh 'at ) ا . ع . گول و احمق . هوهاة ( havh t ) و ( huh t ) ا . ع . احمق . و چاهى كه آب آن خيلى عميق باشد و مردمان نتوانند از آن بردارند . هوهة ( huhat ) ص . ع . رجل هوهة : مرد بددل و ترسو و جبان . هوه‌جوه ( havah - juh ) ا . پ . هر سه ها ملفوظ - دارويى كه بتازى اكليل الملك گويند . هوهو ( hu - hu ) ا . پ . جغد و بوم . و فاخته . و آواز مرغ . هوى ( havy ) م . ع . هوى هويا و هويا . ر . هوى . هوى ( hav ) ا . ع . ميل و خواهش و عشق خواه در خير باشد و يا در شر و خواهش دل . و خواسته . و معشوق . ج : اهواء . هوى ( hav ) م . ع . هويه يهواه هوى ( از باب سمع ) : داشت آن را . هوى ( havi ) ص . ع . دوست دارنده . هوى ( huy ) پ . كلمه‌ايست كه استعمال مىشود در تحريص و ترغيب . هوى ( huy ) ا . پ . ترس و بيم . و دم و نفس و آه . هوى ( haviyy ) ا . ع . صعود و بالا رفتگى . و بانك و فرياد . يق : سمعت لاذنه هويا اى دويا . هوى ( hoveyy ) ا . ع . انحدار و فرود آمدگى . هوى ( hoveyy ) م . ع . هوى فلان هويا ( از باب ضرب ) : بلند بر آمد فلان . و هوت الطعنة هوى و هويا : باز شد دهانه آن زخم نيزه . هوى ( hoveyy ) و ( haviyy ) ا . ع . پاره‌اى از شب . يق : مضى هويا من الليل : گذشت ساعتى از شب . و كذلك : هويا من الليل . هوى ( hoveyy ) و ( haviyy ) م . ع . هوى هويا و هويا و هواء ( از باب ضرب ) : فرود افتاد از بالا بپايين . و هوى فى السير : گذشت . و هوت العقاب : فرود آمد آن عقاب بر شكار و جز آن . و هوى فلان : بمرد فلان و درگذشت . و هوت يدى له : دراز شد دست من از براى آن و بلند گرديد . و هوت الريح : وزيد باد . و هوى فلان هويا و هويا و هويانا : از بالا به زير افتاد فلان . و يا هوى ( hoveyy ) پايين افتادن و هوى ( haviyy ) بالا آمدن . و هوت اذنه : آواز نرم شنيد گوش آن . و هوت امه اى تكلته امه : گم كناد او را مادر او . هوى ( havayya ) ع . بلغت هذيل يعنى ميل و خواهش من . هويان ( havay n ) م . ع . هوى هويا و هويا و هويانا . ر . هوى ( hoveyy ) و ( haveyy ) . هوية ( haveyyat ) ا . ع . چاه دورتك . هوية ( hoveyyat ) ا . ع . ذات و هستى و وجود .