و خوب صورت و خوشنما و نيك و خوش . هنبر ( henber ) ا . ع . كره خر نر . و بچه كفتار . و ابو الهنبر : كفتار نر . و و ام الهنبر : كفتار ماده . و خر ماده . هنبر ( henber ) و ( henabr ) ا . ع . كفتار . هنبر ( henbar ) ا . ع . بچه كفتار . و ابو الهنبر : كفتار نر . و ام الهنبر : كفتار ماده . هنبر ( hennabr ) ا . ع . كفتار . و گاو نر . و اسب . و پوست هيچ‌كاره و يا كرانهء آن . هنبرة ( henbarat ) ا . ع . خر ماده . هنبرة ( henberat ) ا . ع . كره خر ماده . هنبسة ( hanbesat ) م . ع . خبر جستن . هنبص ( henbes ) ا . ع . مرد سست و حقير و هيچ‌كاره . هنبص ( honbos ) ا . ع . كلان شكم . هنبصة ( hanbasat ) ا . ع . نوعى از نرم خنديدن . هنبض ( honboz ) ص . ع . رجل هنبض : مرد كلان‌شكم . هنبع ( honbo ' ) ا . ع . روىبندى مر دختران را شبيه بمقنعه كه جلو آن را مىدوزند . هنبعة ( honbo'at ) ا . ع . يك نوع رفتارى مانند رفتار كفتار . هنبغ ( honboq ) ا . ع . سختى گرسنگى و گرسنگى سخت . و خاكى كه از كمتر باد بپرد . و شير بيشه . و زن سست و گول . هنبغة ( hanbaqat ) م . ع . گرسنه شدن . و بسيار گرديدن گرد و غبار و برانگيخته شدن گرد . هنبلة ( hanbalat ) ا . ع . رفتار كفتار لنگ . هنبلة ( hanbalat ) م . ع . هنبل الرجل هنبلة : لنگيد آن مرد و مانند كفتار راه رفت . هنبى ( hanab ) ص . ع . امراة هنبى : زن گول و نادان كه در كارها زيركى و استادى كردن نتواند . هنبى ( honnab ) ا . ع . زن گول و احمق و بله . و مرد احمق و بخيل . هنة ( hanat ) ا . ع . مؤنث هن : چيز اندك . و يك زنى . ر . هن . هنت ( hant ) و ( hanat ) ا . ع . مؤنث هن . هناتان مثنى . ج : هنات و هنوات . هنت ( hanta ) ع . يعنى تو ، لغة فى انت . هنتان ( hant ne ) ع . تثنيه هنت . هنتاناه ( hant n ho ) ع . كلمه‌ايست كه در ندا استعمال مىكنند . يقال : هنتاناه اقبلا . ر . هن . هنتاه ( hant ho ) ع . كلمه‌ايست كه در ندا استعمال مىكنند . يق : يا هنتاه اقبلى . ر . هن . هنتبة ( hantabat ) م . ع . هنتب فى امره هنتبة : سستى و درنگى نمود در كار او . هنج ( hanj ) ا . پ . كشيدگى و انداختگى و افكندگى . و مطابقت و موافقت و هم‌سازى و هم‌آوازى و هم‌آهنگى و هم قصدى . و مال و دولت . هنجار ( hanj r ) و ( henj r ) ا . پ . زيج . و رشته بنايى و شاغول كه بدان بنايان راستى سنگهايى كه به روى هم مىنهند معين مىكنند . و راه راست و جاده و راه غير جاده كه محاذى راه راست و جاده باشد . و راه و روش و طريق و طرز و قاعده و قانون و دستور . و هادى و رهنما . و رفتار در كنار راه و رفتن در بىراهه جهة زود به منزل رسيدن . و رنك و لون . و رنج و آواز . و اندوه . هنجاره ( hanj re ) ص . پ . دل‌تنك و مهموم و مغموم . هنجاريدن ( hanj ridan ) ف ل . پ . رفتن در راه و يا در نزديك راه و يا در كنار راه . هنجام ( hanj m ) ا . پ . مردم بيكار و تنبل و كاهل و باطل و مهمل . هنجك ( henjak ) ا . پ . نوعى از سبزى كه آن را پخته مىخورند . هنجل ( honjol ) ا . ع . ثقيل و گران‌سنك . هنجمك ( henjamak ) ا . پ . يك نوع علفى كه آن را پخته بستور مىدهند . هنجيدن ( hanjidan ) ف ل . م . پ . بيرون كشيدن و برآوردن و بركندن و پوست بركندن از گوسپند . و آزردن و آزرده كردن و رنج دادن و جفا كردن و ستم نمودن و بخشم آوردن . و سعى و كوشش كردن . و برآغالانيدن . و دهن دره كردن و خميازه كشيدن . هند ( hand ) پ . ضمير جمع مغايب بمعنىاند . هند ( hand ) ا . پ . راه و طريق و هنجار و قاعده و قانون و دستور و رسم . هند ( hend ) ا . ع . صد شتر و يا زيادتر و يا كمتر و يا دويست شتر . ج : هنود و اهناد و اهند . و نيز هند : نام زنى و جمع تكسير آن هنود و جمع سلامت هندات .