مرغى مردارخور . هلض ( halz ) م . ع . هلض الشئ هلضا ( از باب نصر ) : بركشيد آن چيز را و بركند . هلطة ( haltat ) ا . ع . چيزى كه شخص بشنود و نه راست شمارد آن را و نه دروغ . هلطوس ( heltavs ) ا . ع . مگس ريزه . هلع ( hala ' ) م . ع . هلع هلعا ( از باب سمع ) : خروشيد از ناشكيبايى . هلع ( hala ' ) ا . ع . ناشكيبايى بسيار . و جزع فاحش و فضاحت . و حرص و آز . هلع ( hale ' ) ص . ع . خروشنده از ناشكيبايى . و نيك آزمند و حريص . هلع ( hola ' ) ص . ع . نيك آزمند و حريص . و ذئب هلع بلع : گرك آزمند فروخورنده . هلع ( hella ' ) ا . ع . بره . و بزغاله . و ما له هلع و لا هلعة : اى ما له جدى و لا عناق : نيست او را نه بره نر و نه ماده . هلعة ( hola'at ) ا . ع . ناشكيبا و زود گرسنه شونده . هلعة ( hella'at ) ا . ع . بره و بزغاله ماده . هلغف ( hellaqf ) ا . ع . مرد ستبر اندام آگنده گوشت . هلفوف ( holfuf ) ا . ع . مرد بسيار موى درشت اندام . هلفيفا ( halfif ) ا . پ . مأخوذ از سريانى - نوعى از كاسنى . هلق ( halq ) م . ع . هلق هلقا ( از باب ضرب ) : شتافت . هلقام ( helq m ) ا . ع . مرد اكول . و مرد ستبر دراز . و شير بيشه . و نام مردى . هلقامة ( helq mat ) ا . ع . مرد اكول . هلقت ( hellaqt ) ا . ع . گرسنگى سخت . هلقس ( hellaqs ) ا . ع . گرسنگى سخت . و مرد گوشتناك . هلقف ( hellaqf ) ا . ع . مرد گرانجان ستبر اندام دفزك . هلقم ( helqem ) ا . ع . زن كلانسال . و مرد توانا و فراخ كنج دهن . هلقم ( holaqem ) ا . ع . اكول و پرخوار . هلقم ( helqamm ) ا . ع . مرد اكول و بسيار خوار . و مهتر ستبر اندام خداوند شتران . هلقمة ( halqamat ) م . ع . هلقم هلقمة : فرو خورد لقمه را و بسيار خورد . هلقى ( halaq ) ا . ع . نوعى از دويدن . هلك ( halk ) و ( holk ) ا . ع . لاذهبن فاما هلك و اما ملك : هر آينه مىروم از پى آن كار يا هلاك مىشوم و يا مالك آن مىگردم . و كذلك : فاما هلك و اما ملك . هلك ( halk ) و ( hok ) م . ع . هلكه هلكا ( از باب ضرب ) : ميرانيد و هلاك گردانيد آن را و نيست گردانيد . و هلكت النفس هلاكا : آزمند گرديد آن نفس . و نيز هلاك : گم شدن و افتادن . منه حديث عمار رضى اللّه عنه : كنا مع النبى صلى الله عليه و آله فى السفر فهلك عقد لعايشة . و هلك هلكا و هلكا و هلاكا و مهلكا و مهلكا و مهلكا و تهلوكا و مهلكة و مهلكة و مهلكة و تهلكة و تهلكة و تهلكة و هلوكا ( از باب ضرب و فتح و سمع ) : مرد و نيست شد . هلك ( holk ) ا . ع . مرك و نيستى . هلك ( holk ) ص . ع . ج . هالك . هلك ( halak ) ا . ع . ما بين هر دو طبقه از طبقات زمين تا طبقه هفتم . و مردار هر چيزى كه هلاك شده باشد . و ما بين سر كوه و پايين آن . و هواى ميان هر دو چيز . و هر چه فرود افتد . هلك ( halak ) ع . ج . هلكة . هلك ( halak ) و ( helak ) ا . پ . فواق و هلكك . هلك ( helak ) ع . ج . هلكة . هلك ( holak ) ا . پ . چيزى از چرم مانند كفه ترازو كه از سر چوب منجنيق آويزان كرده و پر از سنك نموده بجانب دشمن اندازند . هلك ( holk ) ا . پ . حضض و عصاره مغيلان كه هلل نيز گويند . هلك ( holok ) ا . پ . افعل ذاك اما هلكت هلك : يعنى مىكنم اين كار را در هر حال كه باشد و هر چه خواهد بشود . و كذلك : هلكت هلكه . هلك ( hollak ) ع . ج . هالك . هلكاء ( halk ' ) ا - ص . ع . نيستى و هلاك . و در تأكيد گويند : هلكة هلكاء . هلكات ( halak t ) ع . ج . هلكة . هلكان ( halk n ) ص . پ . مأخوذ از تازى - حيران و سرگشته و مانده و فرسوده .