كه در هوا و چراگاه پديد آيد كه مبتلا سازد ستور را . هرنوة ( harnovat ) ا . ع . يك قسم گياهى كه در شكاف كوههاى خاكى مىرويد . و بار درخت عود . و دانه‌اى شبيه بفلفل و بسيار زرد و داراى بوى معطرى مانند بوى عود . هرنوت ( harnut ) ا . پ . مكر و حيله . و خبث و خباثت . و بدگويى . و نگاهدارى بدى مردمان در دل . هر نوع ( har - nav ' ) م ف . پ . هر قسم و بهر طور و بهر طريق و بهر حيله . هر نوع ( hornu ' ) ا . ع . شپش ريزه و شپش بزرك . هرنوغ ( hornuq ) ا . ع . بيخ گياهى شبيه بطرثوث . هرنوه ( harnove ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بار درخت عود . هرنوى ( harnav ) و ( harnoviyy ) ا . ع . هرنوة . هرنيدساو ( harnid - s v ) ا . پ . نام كتابى در آداب جهاندارى از مه‌آباد . هرنيز ( harniz ) ا . پ . تعيين . هرنيز ( herniz ) ا . پ . بلغت زند و پازند : برقرارى و پايدارى و استوارى و قرارداد و تعيين و سپردگى و سپارش . هرنيزمند ( harniz - mand ) ص . پ . صاحب تعيين . هرنيه ( harnie ) ا . پ . آوندى به شكل خيار كه در آن آب گرم مىكنند . هرو ( harv ) ص . پ . شجاع و دلير و جنگى و بىباك . هرو ( harv ) م . ع . هراه هروا ( از باب نصر ) : با عصا زد آن را . هروء ( horu ' ) م . ع . هرئ هرء و هرء و هروء . ر . هرء ( har ' ) و ( hor ' ) . هروا ( horv ) پ . كلمه موصول بلغت زند بمعنى هر . ر . هر . هروانگه ( harv nagah ) و هروانه ( harv ne ) ا . پ . بيمارستان . هروانه ( harv ne ) ا . پ . شكنجه . و نام كوهى . هروب ( horub ) م . ع . هرب هربا و هروبا . ر . هرب . هروت ( harut ) ا . ع . شير بيشه . هروتوم ( harutum ) ا . پ . هر دو واو مجهول - اسفرزه و تخم اسپفول . هرور ( harur ) و ( horur ) ا . ع . آنچه بيفتد از دانه‌هاى انگور . هروزة ( harvazet ) م . ع . هروز هروزة : مرد و هلاك گرديد . هروط ( horut ) ع . ج . هرط . هر وقتى ( har - vaqti ) م ف . پ . هر زمانى و هر ساعتى و در هر آن و هر زمان و هر ساعت . هروك ( harvak ) ا . پ . نام خسرو پرويز پادشاه ساسانى . هروكيدن ( horukidan ) ف ل . پ . ترسيدن و هراسيدن . هرول ( hervol ) ا . پ . دانه‌اى شبيه بماش . هرولة ( harvalat ) ا . ع . رفتارى دون خبب و رفتارى ما بين دويدن و رفتن و رفتارى بعد عنق و دويدن . هرولة ( harvalat ) م . ع . هرول هرولة : دويد . هروله ( harvale ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوعى از رفتار كه پويه نيز گويند . هروم ( harum ) ا . پ . نام پهلوانى . و نام شهرى . هروم ( harum ) ا . ع . زن پليد بدخوى . هروهل ( harvahal ) ا . پ . كنجاره . هروى ( heravi ) ا - ص . پ . منسوب بهرات . و نام يكى از هفت زبان فارسى . هروى ( haraviyy ) ص . ع . منسوب بهراة . هره ( horre ) ا . پ . نشستنگاه و مقعد و سوراخ كون . و نام گياهى سمى كه در ميان گندم و جو رويد و داراى غوزه كنگره‌دار مانند غوزه خشخاش و در اندرون آن چند دانه مىباشد . هرهار ( harh r ) ا . ع . بسيار از آب و از شير . و بيهوده خنده‌كننده . و گوشت لاغر . و شير بيشه . هرهر ( harhar ) ا . ع . بانك جريان آب . يق : سمعت للماء هرهر ( مبنيا على السكون ) : يعنى شنيدم صداى جريان آب را . هرهر ( herher ) ا . ع . ماده شترى كه از كلانسالى زهدان وى آب دهد . و نيز گوسپند كلانسال . هرهرة ( harharat ) ا . ع . آواز ميش . و بانك شير بيشه . و خنده بيهوده . و حكايت آواز جنك . هرهرة ( harharat ) م . ع . هرهر بالغنم هرهرة : خواند گوسپندان را به آب و آورد گوسپندان را بر آب . و هرهر الشئ : جنبانيد و حركت داد آن چيز را . و هرهر الرجل : ستم كرد و دست درازى