پ . بيابانى و گريزان از مردم و غير مأنوس . وحشىنگاه ( vahci - neg h ) ص . پ . تيز نگاه سخت روى . وحشىنهاد ( vahci - neh d ) ص . پ . آنكه خوى مردمان بيابانى دارد . وحشىوضع ( vahci - vaz ' ) ص . پ . سركش و بيابانى و گريزان از مردم و غير مانوس . وحص ( vahs ) ا . ع . آبله‌ريزه‌اى كه بر رخسار دختر مليح برآيد . وحص ( vahs ) م . ع . و حصه وحصا ( از باب ضرب ) : بر زمين كشيد آن را . و حصة ( vahsat ) ا . ع . سرما . يق : اصبحت و ليس بها و حصة اى برد . وحف ( vahf ) م . ع . وحف البعير وحفا ( از باب ضرب ) : خود را بر زمين زد آن شتر . و وحف من فلان : نزديك شد بفلان . و وحف اليه : آهنك وى كرد و فرود آمد نزد وى . و وحف فلان : شتابى كرد فلان . وحف ( vahf ) و ( vahaf ) ص . ع . موى انبوه نيك سياه . و بال بسيار پر . و گياه تازه انبوه بسيار درهم پيچيده . وحفاء ( vahf ' ) ا . ع . زمينى كه در آن سنگهاى سياه باشد و سنگستان نبود . ج : وحافى . و زمين سرخ . وحفة ( vahfat ) ا . ع . سنك سياه . ج : وحاف . و بانك و آواز . وحل ( vahl ) م . ع . وحلته وحلا ( از باب ضرب ) : چيره شدم بر وى در مواحلة و رفتن در گل تنك . وحل ( vahl ) و ( vahal ) ا . ع . گل تنك كه ستور در وى درماند . ج : وحول و اوحال . وحل ( vahal ) م . ع . وحل يوحل وحلا و موحلا ( از باب سمع ) : در گل تنك در افتاد . وحم ( vahm ) م . ع . آهنك كردن ، و الفعل من ضرب . وحم ( vahem ) ا . ع . آرزوانه زن باردار . و خواهانى جماع . و خواهانى هر چيز . و آواز پر مرغ كه در پريدن برآيد . وحم ( vaham ) م . ع . وحمت المراة وحما ( از باب حسب و سمع ) : سخت آزمند شد آن زن پس از باردار شدن به خوردن چيزى . و نيز وحم : خواهانى جماع و خواهانى هر چيز داشتن . وحمى ( vahm ) ص . ع . زن آبستن نيك آزمند به خوردن چيزى . ج : وحام و وحامى . المثل وحمى و لا حبل . وحن ( vahan ) م . ع . وحن عليه وحنا ( از باب سمع ) : گل‌اندود كرد بر آن . وحنة ( vahnat ) ا ع . گل چسبنده نيك لغزاننده . وحواح ( vahv h ) و وحوح ( vahvah ) ا . ع . مرد سبك . و مرد توانا . و سك بانك‌كننده . وحوح ( vahvah ) ا . ع . مرد شتاب‌كار نيك چست و چالاك . و نام مرغى . وحوحة ( vahvahat ) م . ع . وحوح الرجل وحوحة : دميد آن مرد بر دست خود از سختى سرما . و وحوح فلان : صدا كرد فلان بآوازى كه در آن گرفتگى بود . وحود ( vohud ) و وحودة ( vohudat ) م . ع . وحد وحدا و وحودا و وحودة . ر . وحد . وحوش ( vohuc ) ع . ج . وحش . وحوش ( vohuc ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جانوران دشتى . و وحوش بيابان : جانوران وحشى . و مردمان بيابانى و غولها . وحوفة ( vohufat ) م . ع . وحف وحافة و وحوفة . ر . وحافة . وحول ( vohul ) ع . ج . وحل ( vahal ) و ( vahl ) . وحى ( vahy ) ا . ع . اشارت . و كتابت و نامه و مكتوب . و الهام و پيغام . و سخن پوشيده . و هر آنچه كسى به ديگرى فرستد و بدان القا كند هر چه باشد . ج : وحى . و صدا و آوازى كه در مردمان و غير آنان باشد . ج : نيز وحى . و نيز وحى : آنچه از جانب خداى تعالى بسوى انبيا القا شود . وحى ( vahy ) م . ع . وحى وحيا ( از باب ضرب ) : نوشت . و وحى اليه : سخن پنهانى به او گفت . و وحيت اليه : وحى فرستادم بسوى او و در دل وى افگندم . و وحيت له : اشاره كردم مر او را . و نيز وحى : شتابى نمودن و عجله كردن . وحى ( vahy ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيغام خدا و الهام . وحى ( vah ) ا . ع . آواز نرم و دراز خواه از مردم باشد و يا جز آن . و شتاب . و مهتر بزرك و ملك و پادشاه . و قولهم الوحى الوحى : يعنى شتاب و عجله كن . وحى ( vahiyy ) ص . ع . شتاب تيزرو . يق : شئ وحى اى عجل مسرع . و موت وحى اى سريع . وحى ( vohiyy ) ع . ج . وحى . وحية ( vahiyyat ) ص . ع . مونث وحى . يق : ذكاة وحية اى سريعة . وحيد ( vahid ) ص . ع . رجل وحيد : مرد يگانه .