مبارك و نيك‌بخت . ج : ميامين . ميمون ( maymun ) ا . ع . نره مرد . و نام جويى . و از اعلام است . ميمه ( mayme ) ا . پ . نام قريه‌اى از مضافات اصفهان واقع در بلوك جوشقان . مئمئ ( me'me ' ) ا . ع . بانك‌بره و يا آهوبره كه پيوسته و دراز باشد . ميمى ( mimi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به حرف ميم . ميميز ( mimiz ) ا . پ . مويز و انگور خشك كرده . مين ( mayn ) ا . ع . دروغ . ج : ميون . يق : اكثر الظنون ميون . مين ( mayn ) م . ع . مان مينا ( از باب ضرب ) : دروغ گفت . و مان الارض : شيار كرد زمين را . مين ( min ) پ . اسم اشاره بمعنى من . مينا ( mayn ) ا . پ . مأخوذ از هندى - قسمى از غراب . مينا ( min ) ا . پ . آبگينه سپيد و الوان . و مهره سپيد و مهره زجاجى مدور . و گوهر بدل كبود رنك . و كات كبود و رنك كبود . و سنگى شبيه بلاجورد كه بدان به روى فقره و طلا نقاشى مىكنند . و آبگينه و شيشه شراب و ساغر و پياله . و آسمان و گنبد لاجوردى . و نام قلعه‌اى در ما بين لار و هرمز . و قصر مينا : آسمان . مينا ( min ) ا . ع . بندر و لنگرگاه كشتى . ميناء ( min ' ) ا . ع . آبگينه . مى ناب ( may - n b ) ا . پ . شراب خالص و بىغش . مئناث ( me'n s ) ص . ع . زنى كه عادت وى ماده زادن باشد . و رجل مئناث : مردى كه ماده از وى متولد شود . و ارض مئناث : زمين نرم بسيار روياننده گياه . و سيف مئناث : شمشير كند . و نيز مئناث : مخنث . مئناثة ( me'n sat ) ص . ع . سيف مئناثة : شمشير كند . مينا خانه ( min - x ne ) ا . پ . قصر آرايش شده از آيينه و آيينه‌خانه . مينار ( min r ) ا . پ . مأخوذ از تازى - برج و منار و گلدسته . و ميل و نشان فرسخ . مينارنگ ( min - rang ) ص . پ . كبود سبز رنك و سياه روشن . مئناس ( me'n s ) ا . ع . نام زنى . ميناساز ( min - s z ) ص . پ . آنكه نقره و طلا را مينا مىكند . ميناسم ( min - som ) ص . پ . سياه سم و سبز سم . مئناف ( me'n f ) ا . ع . رونده در اول شب . و شبانى كه مرغزار ستور نارسيده ندارد . مينافام ( min - f m ) ص . پ . لاجوردى و كبود رنك . ميناكار ( min - k r ) ص . پ . ميناساز . ميناكارى ( min - k ri ) ا . پ . صنعت ميناكار . ميناگر ( min - gar ) ا . پ . كيمياگر . ميناگرى ( min - gari ) ا . پ . كيمياگرى . مينان ( min n ) ا . پ . ملتقا و آنجايى كه دو نهر درهم داخل مىگردند . و آلو . ميناوش ( min - vac ) ص . پ . جلا داده و صيقل شده و شبيه بمينا كرده شده . مينائى ( min 'i ) ص . پ . منسوب بمينا و لاجوردى . مئنة ( ma'ennat ) ا . ع . علامت و نشان . و سزاوار و شايسته . مينك ( minak ) ا . پ . گياهى كه از آن جاروب مىسازند . مينو ( minu ) ا . پ . بهشت و آسمان . و مينا و آبگينه سفيد و الوان . و زمرد . و زبرجد . و موى . و مينوى خاك : گور و قبر . مينو باد ( minu - b d ) ا . پ . مى و شراب . و نام شهرى در زمان ضحاك . مينو پيوند ( minu - payvand ) ص . پ . زيبا و داراى جمال و خوش‌صورت . مينوس ( minus ) ا . پ . نام پادشاهى كه بدرويشى افتاد و پريشان‌حال گشت و سپس بپادشاهى رسيد . مينو سرشت ( minu - sarect ) ص . پ . آسمانى طبيعت و آسمانى خوى . مينه ( mine ) ا . پ . آلو . مينى ( min ) ا . ع . مهرهء شيشه‌اى . و بندر و لنگرگاه كشتى . ميو ( miv ) ا . پ . ياى مجهول - . شعر و موى . و درخت انگور و مو . و شاخهء باردار . مىواد ( miv d ) پ . كلمه امر يعنى مىبايد . ميوجات ( mivaj t ) پ . ج . ميوه . ميوران ( mayvar n ) ا . پ . گياه‌ها و گلهاى خوشبويى كه با آنها آرايش مىكنند خوان ضيافت را و آنها را توزيع مىنمايند ميان هر يك از مهمانان كه ورود