مىكنند براى اينكه هميشه با تندرستى و دوستكامى همراه باشند . ميئوس ( may'us ) ص . ع . نوميد و مأيوس . و ميئوس منه : چيزى كه از آن نوميد مىگردند . ميوس ( mayus ) ص . ع . بسيار تبختركننده و خرامان رونده . ميول ( moyul ) ا - ع . ج . ميل . ميول ( moyul ) م . ع . مالت الشمس ميولا ( از باب ضرب ) : مايل بغروب شد آفتاب و فرود آمد از ميانه آسمان . و مال بنا الطريق : بميانه راه رفت با ما . ميولة ( moyulat ) ا . ع . ميل و رغبت . ميون ( mayun ) ص . ع . دروغگو . ميون ( moyun ) ع . ج . مين . مئون ( me'un ) و ( mo'un ) ع . ج . مائة . ميوه ( mayve ) و ( mive ) ا . پ . بار و ثمر و هر محصولى از نباتات كه از عقب گل و شكوفه برآمده و حاوى تخم مىباشد . و ميوه دل : فرزند . و شعر و سخن . ميوها ( mayve - h ) و ( mive - h ) پ . ج . ميوه . و ميوه‌هاى گوناگون : از همه جور ميوه . ميوه‌آور ( mive - var ) ص . پ . آنكه ميوه حمل مىكند . و درخت ميوه آور : درخت بارآور و مثمر . ميوه‌خانه ( mive - x ne ) ا . پ . دكان ميوه فروشى . و جايى كه ميوه در آن فراوان باشد . ميوه‌خوار ( mive - x r ) ا . پ . واو معدوله - خورنده ميوه و آنكه روزى وى ميوه باشد و از ميوه زندگى كند . ميوه‌دار ( mive - d r ) ص . پ . باردار و مثمر . و درخت ميوه‌دار . درخت مثمر . ميوه فروش ( mive - foruc ) ا . پ . واو مجهول - آنكه ميوه مىفروشد . ميوه‌ناك ( mive - n k ) ص . پ . حامل ميوه و باردار . مئوى ( me'aviyy ) ص . ع . منسوب بمائة يعنى صدى . ميويزه ( mivize ) و ميويژه ( mivije ) ا . پ . گياهى كه بتازى عليق نامند . ميوينه ( mivine ) ا . پ . درختى كه در اول بهار نجنبند و سبز نشود و هيزم گردد . ميه ( mayh ) م . ع . ماه السيف و غيره ميها : زر اندود كرد شمشير و جز آن را . و ماه موها و ميها و ميهة . ر . موه . ميه ( meye ) ا . پ . ديوك جامه خوار . ميه ( mayyeh ) و ميهة ( mayyehat ) ص . ع . پر از آب مانند كشتى و چاه و جز آن . ميهة ( mayhat ) م . ع . ماه موها و ميها و ميهة . ر . موه . ميهمان ( mih - m n ) ا . پ . مهمان . ميهمن ( mihman ) ا . پ . اهل و عيال و خاندان و قبيله و طايفه و قوم و نژاد . و ميراث و مال موروثى . ميهن ( mihan ) ا . پ . خهر و وطن و مسكن و مقام و زاد و بوم و بنگاه و آرامگاه و سامان . و زن و فرزند و قوم و خويش و طايفه و قبيله . و ميهمن و ارث و ميراث و مال موروثى . و خوش‌خوى . و كره و مسكه و شير گوسپند . ميهنه ( mihne ) ا . پ . ياى مجهول - شهرى در خراسان موطن شيخ ابو سعيد ابو الخير رحمة اللّه عليه كه اكنون ويران است . مئيد ( ma'id ) ص . ع . نازك و نازپرورده . مئير ( ma'ir ) ص . ع . امرأة مئير : زن گاييده شده . و امر مئير : كار سخت و دشوار . مئير ( me'yar ) ا . ع . بسيار جماع كننده . مئيف ( ma'if ) ص . ع . زرع مئيف : كشت آفت رسيده . مييقن ( moyayqen ) ع . مصغر موقن . ر . موقن . مئين ( me'in ) ع . ج . مائة . به حمد اللّه و حسن توفيقه در شب پنجشنبه هفتم شهر رمضان المبارك 1327 هجرى فصل ميم باتمام رسيد .