كه در رفتار و فربهى فزون باشد . و نخلة مهجرة : خرمابن بس دراز و گسترده شاخ . مهجرة ( mohjerat ) ا . ع . رسوايى و فحش . ج : مهجرات . يق : رماه بمهجرات . مهجرون ( mohjeruna ) ع . ج . مهجر . مهجع ( mehja ' ) ا - ص . ع . غافل و احمق و گول . و نام مردى . مهجع ( mohje ' ) ص . ع . آنكه گرسنگى را تسكين مىدهد . مهجل ( mahjel ) ا . ع . مهبل . و راه آب . مهجل ( mohjel ) ص . ع . آنكه مهمل و بىشبان مىگذارد شتران را . و آنكه چيزى را فراخ مىكند . و آنكه ضايع مىكند مال را . مهجلة ( mohjalat ) ص . ع . امراة مهجلة : زنى كه پيش و پس وى يكى گرديده باشد . و زن كلان شكم . مهجم ( mohjem ) ص . ع . خداوند تبارك و تعالى كه دور مىگرداند بيمارى را . مهجن ( mohjen ) ص . ع . خداوند شتران گزيده . و كشنى كه باردار مىكند ماده شتر جوان را . مهجناء ( mahjon ' ) و مهجنة ( mahjanat ) و مهجنى ( mahjan ) و ( mahjon ) ا . ع . گروه بىخير . مهجنة ( mohajjanat ) ا . ع . ماده شتر نجيبى كه آن را از گشنهاى هجين و پست بازدارند . و خرمابن كه نخست بارى باشد كه آن را گشن دهند . مهجو ( mahjovv ) ص . ع . هجو كرده شده . مهجو ( mahjov ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هجو كرده شده . مهجور ( mahjur ) ا . ع . شتر گشنى كه گردن آن را برپاى وى بسته باشند . مهجور ( mahjur ) ص . ع . كلام مهجور : سخن پريشان و هذيان . قوله تعالى : إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُوراً . و نيز مهجور : جدا مانده . مهجور ( mahjur ) ص . پ . مأخوذ از تازى - جدا مانده و جدايى كرده شده و گذاشته شدهء در جدايى و مفارقت . و بىبهره و بىنصيب و محروم . مهجورى ( mahjuri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جدايى و مفارقت و محرومى . مهجوس ( mahjus ) ا . ع . كار درهم و شوريده و مختلط و درهم آميخته . مهجوم ( mahjum ) ص . ع . بيت مهجوم : خيمه‌اى كه طنابهاى وى گسسته و ديركهاى آن به روى هم افتاده باشند . مهچه ( mah - ce ) ا . پ . مصغر ماه يعنى ماه كوچك . و كماچهء چادر و خيمه . و قبهء گرد و صيقلى كه از طلا و نقره و جز آن سازند و بر سر علم نصب كنند . مهد ( mahd ) ا . پ . بر ماه و مته و مثقب . و نام بيخى كه آن را چوبك اشنان نيز گويند . مهد ( mahd ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گهواره و بستر . و مهد نفس موسى : صندوقى كه حضرت موسى را پس از ولادت در ميان آن گذاشته از بيم فرعون در نيل انداختند . و مهد مينا : آسمان و فلك . مهد ( mahd ) م . ع . گهواره . و زمين . ج : مهود و مهاد . مهد ( mahd ) ص . ع . شئ سهد مهد : چيز خوب و نيكو . مد ( mahd ) م . ع . مهد الفراش مهدا ( از باب فتح ) : گسترد فرش را و پاى گذاشت روى آن . و مهد فلان : كار كرد فلان و ورزيد و كسب نمود . مهد ( mohd ) ا . ع . زمين بلند . و زمين پست و هموار . ج : امهاد و مهدة . مهد ( mohd ) و ( mohod ) ع . ج . مهاد . مهد ( mehadd ) ص . ع . رجل مهد : مرد پرحرف و پرگو و بسيار سخن . مهدأ ( mahda ' ) ا . ع . آرامش شب . يق : اتانا بعد مهدء من الليل : آمد ما را پس از آرامش شب يعنى پس از آنكه مردم خفته و آرام شده بودند . مهداء ( mehd ' ) ص . ع . كسى كه عادت وى هديه فرستادن باشد ، مذكر و مؤنث در وى يكسان است . و امراة مهداء : زنى كه براى همسايگان هديه فرستد . مهدأة ( mahda'at ) ا . ع . وضع و حالت . مهداج ( mehd j ) ص . ع . ناقة مهداج : ماده شتر نالان . و ريح مهداج : باد با بانك و فرياد . مدب ( mohaddab ) ص . ع . دمهقس مدب : ديباى پرزه‌دار . مهدة ( mohdat ) ا . ع . زمين بلند . و زمين پست هموار نرم . ج : مهدة ( mehadat ) . مهدة ( mehadat ) ع . ج . مهد و مهدة . مهدد ( mahdad ) ا . ع . از اعلام زنان است . مهدر ( mohdar ) ص . ع . خون مباح و رايگان . مهدر ( mohadder ) ا . ع . شتر