و جز آن را . و خدمتگار ستور . ج : مهتران . و مهتر رخت : پيش خدمتى كه رخت مىپوشاند و پيش خدمتى كه رخت سفر بوى سپرده شده . مهتر ( mohtar ) ص . ع . خرف شده از پيرى و آنكه از روى ديوانگى و جنون سخن مىگويد . مهتران ( meh - tar n ) ا - پ . ج . مهتر . مهترانى ( meh - tar ni ) ا . پ . زن خدمتگارى كه خاكروبه برميدارد . و زنى كه مهترخانه باشد . مهترائى ( meh - tar 'i ) ا . پ . رياست و كلانى و پيرى . مهترع ( mohtare ' ) ص . ع . شكننده چوب عود . مهترى ( meh - tari ) ا . پ . بزرگى و رياست و حكومت و فرمانروايى و سالارى . و شغل و پيشه مهتر و خدمتگار ستور و جاروب‌كشى . مهتزع ( mohtaze ' ) ص . ع . جلد و شتاب . و شمشير افشان . و نيزهء جنبان . مهتزم ( mohtazem ) ص . ع . اسبى كه در دويدن آواز تك آن شنيده مىگردد . مهتش ( mohtacc ) ص . ع . نرم و ملايم و مطبوع و مهربان . مهتشم ( mohtacem ) ص . ع . مطيع و خوار و رام . مهتصر ( mohtaser ) ا . ع . شير بيشه . مهتضب ( mohtazeb ) ص . ع . پرگو و پرحرف . مهتضم ( mohtazem ) ص . ع . مظلوم و ستم رسيده . مهتقع ( mohtaqa ' ) ص . ع . رنك برگشته . مهتقع ( mohtaqe ' ) ص . ع . بدرگى كه شخص را از رسيدن بخير و شرف باز مىدارد و منع مىكند . مهتكع ( mohtake ' ) ص . ع . مطيع و خوار و رام . مهتلس ( mohtalas ) ص . ع . رجل مهتلس العقل : مرد بىخود و عقل رفته . مهتلك ( mohtalek ) ص . ع . آنكه خود را بمهلكه مىاندازد . مهتلك ( mohtalek ) ا . ع . كسى كه در طلب آب و علف مىرود و راه گم مىكند . ج : مهتلكون . و آنكه هيچ همى ندارد جز آنكه مردم مهمان آن شوند يعنى در منزل وى براى مهمانى فرود آيند . مهتلكون ( mohtalekuna ) ع . ج . مهتلك . مهتم ( mohtamm ) ص . ع . اندوه مند و غم‌خوار و مضطرب . مهتمج ( mohtamej ) ص . ع . سست گشته و ضعيف شده از گرمى و جز آن . و پژمرده روى گرديده . مهتمر ( mohtamer ) ص . ع . اسب شتابان و چهار نعل رونده . مهتمش ( mohtamec ) ص . ع . آميخته شده . مهتمط ( mohtamet ) ص . ع . آنكه ستم مىكند و منع مىكند ديگرى را از حق خودش . و بدگو و دشنام‌گو و عيب‌گو . مهتمل ( mohatmel ) ا . ع . نمام و سخن‌چين . مهتنئ ( mohtane ' ) ص . ع . مرد داناى نيكو تيماركننده . مهتور ( mohtaver ) ص . ع . هلاك شونده و نيست شونده . مهتوش ( mahtuc ) ص . ع . سك برانگيخته شده بر شكار . مهتوك ( mahtuk ) ص . پ . مرده و فوت شده مقابل زنده . مهج ( mahj ) م . ع . مهج الولد امه مهجا ( از باب فتح ) : مكيد آن بچه شير مادر خود را . و مهج جاريته : گاييد آن كنيزك خود را . و مهج فلان : نيكو شد روى فلان پس از بيمارى . مهج ( mohaj ) ع . ج . مهجة . مه‌جبين ( mah - jabin ) ص . پ . آنكه پيشانى وى مانند ماه تابان باشد . مهجة ( mohjat ) ا . ع . روح و روان و جان . و خون‌دل . ج : مهج . مهجد ( mohjed ) ص . ع . خوابيده . مهجر ( mohjer ) ا - ص . ع . آنكه در گرماى روز و وقت هاجرة مىآيد . ج : مهجرون . يق : اتينا مهجرين . و نيز گرامى نژاد . و خوب‌روى . و نيكو و جيد از هر چيزى . و بهتر و فاضل‌تر از غير خود . و شتر فربه خوش سير و شترى كه در رفتار و فربهى فزون باشد . يق : بعير مهجر . و عدد بسيار . يق : عدد مهجر . و خرمابن بس دراز و گسترده شاخ . يق : نخلة مهجر . مهجر ( mohajjer ) ا . ع . كسى كه در اول وقت براى نماز در مزگت حاضر شود . قوله صلى اللّه عليه و آله : المهجر الى الجمعة كالمهدى بدنة . مهجرات ( mohjer t ) ع . ج . مهجرة . مهجرة ( mohjerat ) ص . ع . ناقة مهجرة : ماده شتر فربه خوش سپر