موحلا و وحلا . ر . وحل . موحل ( mavhal ) ا . ع . نام موضعى . موحل ( mavhel ) ا . ع . گل‌ناكى . و جاى گل تنك . موحوش ( mavhuc ) و موحوشة ( mavhucat ) ص . ع . جاى بسيار وحش . موخ ( mavx ) م . ع . ماخ الغضب موخا ( از باب نصر ) : فرو نشست خشم . موخ ( mux ) ا . پ . رايت و علم و نشان . مؤخذ ( mo'axxaz ) ص . ع . گرفته و ربوده . و به زور گرفته . و انتقام كشيده . و بازخواست شدهء براى محاسبه . و افسون كرده شده . و ترش شده . مؤخر ( mo'xar ) و ( mo'xer ) ا . ع . مؤخر الرحل : دنباله پالان . و موخر العين : دنبالهء چشم . و كذلك : موخر الرحل و موخر العين . مؤخر ( mo'axxar ) ا . ع . سپس چيزى خلاف مقدم . يق : ضرب مقدم راسه و مؤخر راسه . مؤخر ( mo'axxar ) ص . ع . سپس گذاشته شده و سپس مانده . مؤخر ( mo'axxar ) و ( mo'axxer ) ا . ع . مؤخر الرحل : دنباله پالان . و موخر العين : دنباله چشم . و كذلك : مؤخر الرحل و موخر العين . مؤخر ( mo'axxer ) ص . ع . سپس گذارنده چيزها و نهنده هر چيز بجايش و اين از صفات بارىتعالى جل شانه مىباشد . مؤخرة ( mo'xarat ) و ( mo'xerat ) و ( mo'axxarat ) و ( mo'axxerat ) ا . ع . مؤخرة الرحل : دنباله پالان . و مؤخرة العين : دنباله چشم . و كذلك : مؤخرة الرحل و مؤخرة الرحل و مؤخرة الرحل و مؤخرة العين و مؤخرة العين و موخرة العين . موخف ( muxef ) ا . ع . گول و احمق . و يك نوع طعامى كه كشك را ساييده و در آب شورانيده و روغن بر آن ريخته خورند و كال جوش . و خرماى در مسكه انداخته . و آب گل‌آلوده . و بافندهء چادر خز و يا صوف . و گليم چهار گوشه ستبر . و پزنده نان و نانوا . موخمة ( mavxamat ) ص . ع . ارض موخمة : زمينى كه گياهش ناسازوار و ناگوارنده باشد . موخوط ( mavxut ) ص . ع . مجروح شده با نوك شمشير . و مرد آميخته موى و دو موى . موخوم ( mavxum ) ص . ع . مبتلا بتخمه . مؤخى ( mo'axxi ) ص . ع . آنكه براى چارپان اخيه مىسازد . مود ( mud ) ا . پ . عقاب كه پر هاى وى را بر تير مىچسبانند . مود ( mevadd ) ص . ع . آنكه بسيار دوستى مىكند . مؤدا ( mo'add ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ادا شده و پرداخته شده . مودأة ( movadda'at ) ا . ع . دشت . و هلاك‌جاى . مؤدب ( mo'deb ) ص . ع . بمهمانى خواننده . مؤدب ( mo'addab ) ص . ع . آدب آموخته شده و تربيت شده و با ادب . مودب ( mo'addab ) ص . پ . مأخوذ از تازى - تربيت شده و تعليم شده و نيك پرورده شده و با ادب و خوش‌خوى و با حيا و با شرم و خوش‌روى و نيك‌نهاد . و فاضل و دانشمند و تأديب شده . و سياست شده و عقوبت شده . مؤدب ( mo'addeb ) ص . ع . ادب‌كننده و سرزنش‌كننده . و آنكه علم و هنر و فضل مىآموزاند . و آنكه نيك مىپروراند و تربيت مىكند . و استاد و معلم و مدرس . و آنكه بميهمانى مىخواند . مؤدبانه ( mo'addab ne ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور ادب و خوش‌رويى و با ملاطفت . مودة ( mavaddat ) ا . ع . دوستى و محبت . و كتاب و نامه . قوله تعالى : تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ . و نام زنى . مودة ( mavaddat ) و ( mevaddat ) م . ع . وددته ودا و ودادا و ودادة و مودة و مودة و موددة و مودودة . ر . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) . مودت ( mavaddat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستى و محبت و صداقت و رفاقت و مهربانى و خيرخواهى و نيك‌انديشى . و مودت كردن : دوستى كردن و اظهار اخلاص نمودن . و مكتوب مودت و يا مكتوب مودت اسلوب : مكتوبى كه از روى نهايت دوستى نوشته شده باشد . مودت اختتام ( mavaddat - extet m ) ص . پ . هر آنچه بدوستى مهر شده و انجام پذيرفته باشد . مودح ( mudeh ) ص . ع . فروتن و مطيع و فرمان‌بردار . موددة ( mavdadat ) م . ع . وددته ودا و موددة . ر . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) . مودع ( mavda ' ) ا . ع . تن آسايى و فراخى زندگانى و عيش . و اسب آساينده و آسايش‌جوى . مودق ( mavdeq ) ا . ع . جاى نزديكى به چيزى . و جايى كه در آن چيزى مىچكد .