على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3580

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

مؤدم ( mo'dem ) ص . ع . اصلاح كننده . و اعاده دهنده . و برقراركنندهء دوستى و الفت دهنده . و آنكه نان خورش براى نان ترتيب مىدهد . مؤدم ( mo'dem ) و مؤدمة ( mo'demat ) ص . ع . رجل مؤدم مبشر : مرد داناى تجربه‌كار . و كذلك : امراة مودمة مبشرة . مودن ( mudan ) و مؤدن ( mo'dan ) ا . ع . كوتاه . مودن ( mudan ) و مودنة ( mudanat ) ص . ع . بچه لاغر زاييده شده . مودن ( mudan ) و مودنة ( mudanat ) ا . ع . مرد كوتاه گردن و كوتاه دست و كوتاه سينه . و ناقص خلقت ناقص اندام . و تنك دوش . مودنة مونث . مودن ( muden ) ص . ع . زنى كه بچه نزار و لاغر زايد . مودودة ( mavdudat ) م . ع . وددته ودا و موددة و مودودة . ر . ود ( vadd ) و ( vedd ) و ( vodd ) . مودوسة ( mavdusat ) ص . ع . ارض مودوسة : زمين گياه كم برآورد . مودوع ( mavdu ' ) ا - ص . ع . آرامش و سكينه و وقار . يق : عليك بالمودوع . و نيز مودوع : نام علمى . و نام اسبى . و فرس مودوع : اسب آسوده‌زيست و آسايش‌جوى . مودون ( mavdun ) و مودونة ( mavdunat ) ا . ع . مرد كوتاه گردن و كوتاه دست و كوتاه سينه و ناقص خلقت ناقص اندام تنك دوش . مودونة مونث . مودون ( mavdun ) و مودونة ( mavdunat ) ص . ع . تر نهاده . و بچه نزار و لاغر زاييده شده . مودونة ( mavdunat ) ا . ع . ا . ع . زن درهم اندام كوتاه گردن خرد جثه . مؤدى ( mo'di ) ص . ع . هادى و رهنماى . و دستگير و يارى دهنده و امداد كننده . و آماده و مهياى براى سفر . و سلاح پوشيده . و قوى و توانا و قوت گرفته بر سلاح . مودى ( mudi ) ص . ع . فوت شونده و هلاك شونده . و ضايع گشته . مودى ( mudi ) ا . ع . شير بيشه . مؤدى ( mo'add ) ادا شده و پرداخته شده و رسانيده شده . و گزارده شده . مؤدى ( mo'addi ) ص . ع . اداكننده و گزارنده و پردازنده حق كسى را . مؤدى ( mo'addi ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - اداكننده و آنكه سبب مىگردد وقوع چيزى و آنكه مىآورد و مىرساند . و آنكه دلالت و رهنمايى مىنمايد . و سبب و موجب و باعث و محرك . مؤذن ( mo'azzen ) ص . ع . بسيار اعلام‌كننده . و آنكه اذان مىگويد و اعلام مىكند كه وقت نماز رسيده است . مؤذن ( mo'azzen ) و ( mo'zen ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه اذان مىگويد و اعلام مىكند دخول وقت نماز را . مؤذنة ( mo'zanat ) ا . ع . نام مرغى . مؤذى ( mo'z ) ص . ع . ستم كشيده و رنجانيده شده و آزرده شده . مؤذى ( mo'zi ) ص . ع . رنجاننده . موذى ( muzi ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - زيان رساننده و آزاررسان و رنج‌آور و اذيت‌رسان و مضر و مفسد و مهلك . و زهردار . موذىگرى ( muzi - gari ) ا . پ . آزاردهندگى و رنج‌رساندگى . موذيه ( muziye ) ص . پ . مأخوذ از تازى - اذيت رساننده و مضره و مهلك و مفسد و زهردار و آزاررسان . مور ( mavr ) ا . ع . موج . و راه پا سپرده هموار . و هر چيز نرم . و نام ساحلى در يمن در طرف شمال زبيد . مور ( mavr ) م . ع . مار مورا ( از باب نصر ) : جنبيد و آمد و رفت . و مار البعير : تردد نمود آن شتر در عرض . و مار الوبر : بركند آن موى را . و مار فلان : مضطرب گشت فلان . و مار الماء : روان شد آب بر روى زمين . و مار الشئ : پراكنده گشت آن چيز . و مار الدوا : تر كرد آن دوا را با آب . و مار الصوف : زد آن پشم را . و مار الدم : روان گرديد خون . و قوله تعالى : يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً : قيل اى تموج موجا . و نيز مور : بنجد در آمدن . و بلند شدن خاك و پراكنده گرديدن غبار . مور ( mur ) ا . ع . گرد پراكنده و خاكى كه باد آن را بردارد . و باد باگرد . مور ( mur ) و ( movr ) ا . پ . واو مجهول - نوعى از حشرات مغشية الجناح كه بطور اجتماع در تحت زمين زندگى مىكنند و بتازى نمل گويند . ج : موران . و زنگارى كه در جرم آهن كار كند و بصيقل بر طرف نگردد . و كنايه از حقير و ضعيف و ناتوان . موراق ( mur q ) ا . ع . خرماى رسيده . موراك ( mevr k ) ا . ع . پيشگاه پالان شتر . مورامون ( mur mun ) ا . پ . گزر صحرايى . موران ( mur n ) پ . ج . مور . موران ( mur n ) ا . پ . نام