على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3574
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مؤتاب ( mo't b ) ض . ع . بشب آينده . و بازگشتكننده . موتاب ( mu - t b ) ا . پ . آنكه ريسمان مويى مىتابد . موتاد ( movt d ) ص . پ . مأخوذ از تازى - معتاد . موتان ( mavt n ) ص . ع . رجل موتان الفؤاد : مرد كند خاطر . موتان ( mut n ) و ( mavt n ) ا . ع . مرگا مرگى ستور . موتان ( mavat n ) ا . ع . بىجان ، خلاف حيوان . يق : اشتر الموتان و لا تشتر الحيوان : يعنى خريدارى كن اراضى و خانه و دكان و جز آن را و خريدارى مكن برده و ستور و مانند آن را . و نيز موتان : زمينى كه آباد نكرده باشند . الحديث : موتان الارض لله و لرسوله فمن احيا منها شيئا فهو له . موتان ( mavat n ) م . ع . مات موتا و موتانا . ر . موت . موتانة ( movt nat ) ص . ع . امراة موتانة الفؤاد : زن كند خاطر . مؤتب ( mo'attab ) ص . ع . رجل مؤتب الظفر : مردى كه ناخن وى كج و خميده و معوج باشد . مؤتب ( mo'atteb ) ص . ع . جامه اتب پوشيده . مؤتبثة ( mo'tabesat ) ا . ع . مشكى كه پر از شير كرده بگذارند بماند و باد كند . مؤتبض ( mo'tabez ) ص . ع . آنكه بروتر پاى و اباض آن صدمه رسيده باشد . و آنكه ساق پاى وى درهم كشيده شده باشد . و مؤتبض النسا : زاغ بدانجهت كه در رفتن درنك مىكند گويا پاهاى وى بهم بسته شده . مؤتبل ( mo'tabel ) ص . ع . آنكه ثابت نمىماند بر وى شتر در حالت سوارى . و آنكه غافل مىشود از چرانيدن شتران . موتة ( mavtat ) ا . ع . يك بار مردن . مؤتة ( mo'tat ) و موتة ( mutat ) ا . ع . جايى در مشرق دمشق كه شمشير در آنجا مىساختند و جعفر طيار در آنجا شهيد گرديد . موتة ( mutat ) ا . ع . صرع و بيهوشى و ديوانگى و جنون . مؤتثجة ( mo'tasejat ) ا . ع . زمين بسيار گياه . مؤتثى ( mo'tasi ) ا . ع . كسى كه بسيار خورد و تشنه شود و هر چه آب خورد سير آب نگردد . مؤتثئ ( mo'tasi ' ) ا . ع . كسى كه رغبت طعام ندارد . يق : فلان اصبح مؤتثيأ . مؤتجر ( mo'tajer ) ص . ع . كرايه كرده شده . و نوكر كرايه كرده شده و آنكه اجرت مىگيرد . مؤتخذ ( mo'taxez ) ص . ع . گيرنده و دريافت كننده . و برگزيننده . و آنكه تدارك مىكند توشه و ذخيره را . و آغاز كننده . و سر فرود آرنده از درد . و فروتنى كننده . مؤتد ( mo'attad ) ص . ع . مرد شهوتى . موتر ( mutar ) ا . ع . كمان سخت . مؤتر ( mo'tarr ) ص . ع . آنكه سبب مىشود شتابانيدن را . مؤترق ( mo'tareq ) ص . ع . بيدار و بىخواب و ناتوان از بىخوابى . مؤترك ( mo'tarek ) ص . ع . اراك مؤترك : اراك بسيار و درهم پيچيده . موترى ( mo'tari ) ص . ع . زنبور سازنده عسل . مؤتزر ( mo'tazer ) ا . ع . جاى بستن ازار و شلوار . مؤتزر ( mo'tazer ) ص . ع . آنكه ازار و شلوار مىپوشد . موتزم ( mutazam ) ا . ع . زمين . مؤتسى ( mo'tasi ) ص . ع . مقلد و پيرو . مؤتشب ( mo'tacab ) ص . ع . كسى كه نسب آن غير خالص باشد . مؤتشب ( mo'taceb ) ص . ع . گروه در هم آميخته و مجتمع گشته . مؤتشرة ( mo'tacerat ) ص . ع . زنى كه خواهش مىكند دندانهاى وى را خوب و نيكو سازند . مؤتشى ( mo'taci ) ص . ع . استخوان شكسته به شده . مؤتض ( mo'tazz ) ص . ع . مضطر و مجبور . مؤتعد ( mo'ta'ed ) ص . ع . آنكه وعده كسى را مىپذيرد . و با هم وعده بدكننده . موتعد ( muta'ed ) ص . ع . آنكه تهديد مىكند و مىترساند ببدى . مؤتفظ ( mo'tafez ) ص . ع . لازم شونده . مؤتفك ( mo'tafek ) ص . ع . زير و زبر شده و سرنگون گشتهء از زلزله . و دروغگو . مؤتفكات ( mo'tafek t ) ا . ع . شهرهاى قوم لوط كه زير و زبر و سرنگون