منتهب ( montahab ) ص . ع . مال غارت شده و بيغما رفته . منتهب ( montaheb ) ص . ع . آنكه مىربايد و غارت مىكند و بيغما مىبرد . و اسب چيرهء در رفتار . منتهر ( montaher ) ص . ع . رگى كه خون آن نايستد . و شكم روان . منتهز ( montahez ) ص . ع . فرصت يابنده و غنيمت شمرنده . و آنكه زشت مىخندد و بسيار مىخندد . و كودك نزديك بلوغ . منتهز ( montahez ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - آنكه چيزى را غنيمت مىشمرد و پى فرصت مىگردد و منتظر و نگران . و منتهز فرصت : منتظر فرصت . و منتهز وقت : منتظر وقت و آنكه وقت را غنيمت مىشمرد . منتهشة ( mont hecat ) ا . ع . زنى كه در ماتم و سوكوارى و مصيبت روى را بخراشد و تپانچه بر آن زند . منتهض ( montahez ) ص . ع . برخيزنده . منتهك ( montahek ) ص . ع . زشت‌كننده و آلوده نمايندهء ناموس كسى را . و آنكه مانده مىكند و لاغر مىگرداند . منتهى ( montah ) ص . ع . بپايان رسيده و پرداخته و انجام داده و به آخر رسيده . و باز ايستاده . و منتهى الجموع : جمع بر جمع . منتهى ( montahi ) ا - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - بانتها رساننده و بانتها رسيده و بانجام رساننده و بانجام رسيده و بپايان رسيده و تمام شده و محدود شده و منقطع شده و فارغ شده و موقوف شده و موقوف كرده چنان كه منتهى شدن و منتهى كردن هر دو گويند . منتين ( mentin ) ص . ع . بدبوى و ناخوش بوى . ج : مناتين . منثار ( mens r ) ا . ع . خرمابنى كه غورهء آن پراكنده گردد . منثة ( menassat ) ا . ع . پشمى كه بدان روغن‌مالى كنند . منثج ( mensaj ) ا . ع . خرج فلان منثجا : ريخ زنان برآمد فلان . منثجة ( mensajat ) ا . ع . كون راست . منثدق ( monsadeq ) ص . ع . آنكه هجوم مىآورد براى جنك با كسى . و غارت‌گر و تاراج‌كننده . ج : منثدقون . يق : وجدتهم منثدقين : يعنى يافتم ايشان را تاراج كنندگان . منثدقون ( monsadequna ) ع . ج . منثدق . منثر ( mensar ) ا . ع . پرگو و پر حرف . منثر ( monassar ) ا . ع . مرد سست بىخير . منثر ( monassar ) ص . ع . بسيار پراكنده شده . منثر ( monsarr ) ص . ع . فرس منثر : اسب تيزدو . منثقب ( monsaqeb ) ص . ع . سوراخ‌دار . منثلم ( monsalem ) ص . ع . رخنه‌دار و شكسته از آوند و شمشير و جز آن . منثى ( monsani ) ص . ع . خميده و دوتاه شده . منثى ( monsani ) ا . ع . شعر و نظم . منثور ( mansur ) ا . ع . خيرى و شببو . منثور ( mansur ) ص . ع . پراكنده و پاشيده شده و افشانده شده . منثور ( mansur ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - پراكنده و متفرق . و در ناسفته . و كلامى كه منظوم نباشد . منج ( manj ) ا . پ . ريوند . منج ( manj ) ا . ع . دو سه خرماى بهم چسبيده . و معرب سنك پارسى و بمعنى آن . منج ( menj ) ا . پ . تخم مانند تخم گل و تخم خربزه و جز آن . منج ( monj ) ا . پ . زنبور و كبت . و زنبور عسل و كبت انگبين . و مگس سبز و خرمگس . و لاشهء خر ضعيف و ناتوان . و هر چيز بد و فاسد . و درخت بادام تلخ . و نام دهى . منج ( monj ) ا . ع . ماش سبز . منجا ( manj ) ا . ع . هر زمين بلند . و نجات‌گاه و جاى نجات و پناهگاه . منجاب ( menj b ) ا . ع . سست و ضعيف . و تير تراشيده بىپر و بىپيكان . و آهنى كه بدان آتش را حركت دهند . منجاب ( menj b ) ص . ع . امراة منجاب : زنى كه فرزند گرامى و برگزيده بسيار زايد . ج : مناجيب . و سقاء منجاب : مشك پيراسته شده با پوست اقاقيا و يا پوست ديگر درختان . منجاة ( manj t ) م . ع . نجا نجوا و نجاء و نجاة و نجاية و منجاة . ر . نجو . منجاة ( manj t ) ا . ع . سبب نجات و رهايى . و منه قولهم : الصدق منجاة . منجاد ( menj d ) ص . ع . كسى