كوپك است . مناترة ( mon tarat ) ا . ع . كلمه مناترة : سخن بلند گفت با او . مناتين ( man tin ) ع . ج . منتين . منأث ( man'as ) م . ع . ناث نأثا و منأثا . ر . نأث . منأث ( mon'as ) ص . ع . دور كرده . مناجاة ( mon j t ) م . ع . ناجاه مناجاة و نجاء : راز گفت با وى . مناجات ( mon j t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رازگويى بدرگاه خداى تعالى و عرض نياز و درخواست از درگاه خداى تعالى . مناجح ( man jeh ) ع . ج . منجح . مناجد ( man jed ) ع . ج . منجد ( menjad ) و ( monjed ) . مناجد ( mon jed ) ص . ع . يارى كننده و نزديك شونده . و جنك كننده . مناجدة ( mon jadat ) م . ع . يارى كردن و نزديك شدن . و كارزار نمودن . مناجذ ( man jez ) ا . ع . ج . جلذ كه كورموش باشد . مناجز ( mon jez ) ص . ع . پهلوان و بهادر و آنكه از جنگاه بدر رود . مناجزة ( mon jazat ) م . ع . كشش كردن و مقاتله نمودن . المثل : المحاجزة قبل المناجزة : يعنى مسالمت پيش از مقاتله ، اين مثل را دربارهء كسى گويند كه بشتاب فرار كند از آنكه با وى مقاومت نتواند و آنكه طلب صلح كند پس از نزاع و قتال . مناجق ( man jeq ) ع . ج . منجنيق . مناجل ( man jel ) ع . ج . منجل . مناجيب ( man jib ) ع . ج . منجاب . مناجيح ( man jih ) ع . ج . منجح . مناجيد ( man jid ) ع . ج . منجاد . و ج . منجد . مناجيق ( man jiq ) ع . ج . منجنيق . مناجين ( man jin ) ع . ج . منجنون . مناچهر ( man - cehr ) ص . پ . كشاده‌روى . مناح ( man h ) م . ع . ناح نوحا و مناحا . ر . نوح . مناح ( mann h ) ص . ع . عطا كننده و بخشنده . مناح ( mann h ) ا . ع . از اعلام است . مناحبة ( mon habat ) م . ع . با هم پيش حاكم شدن و برهم ديگر نازيدن . و گرو بستن بتاختن اسب و جز آن . مناحة ( man hat ) ا . ع . ماتم سراى . مناحدة ( mon hadat ) م . ع . با همديگر عهد و پيمان بستن . يق : هم يناحدوننا . مناحس ( man hes ) ا . ع . چيزهاى شوم و نامبارك . ج : نحس . مناخ ( man x ) ص . پ . فراخ و گشاد . و تنگ . مناخ ( mon x ) ا . ع . خواب‌جاى شتر . مناخر ( man xer ) ع . ج . منخر ( manxar ) و ( monxor ) و ( menxer ) ( manxer ) . مناخسة ( mon xasat ) م . ع . ريختن يكى بر ديگرى . يق : الغدران تناخس : يعنى غديرها مىريزد يكى بر ديگرى كه گويا يكى مىراند ديگرى را و دفع مىكند آن را . و قيل : تناخس من التفاعل و اصله تتناخس فخذفت احدى التائين للتخفيف . مناخل ( man xel ) ع . ج . منخل . مناخلى ( man xeliyy ) ا . ع . سازنده پرويزن . مناخيب ( man xib ) ع . ج . منخاب . مناخير ( man xir ) ع . ج . منخور . مناداة ( mon d t ) م . ع . ناديته و به مناداة و نداء : خواندم و آواز كردم آن را . و نادى فلانا : نشست در انجمن با فلان و نازيد برو . و نادى بسره : فاش كرد راز آن را . و نادى له الطريق : پيدا و آشكار گرديد راه . و نادى الشئ : ديد و دانست آن چيز را . منادات ( mon d t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جار و اعلان . و منادات كردن : جار زدن و اعلان كردن . منادة ( mon ddat ) م . ع . مخالفت كردن با هم . منادح ( man deh ) ا . ع . بيابان . منادسة ( mon dasat ) م . ع . بر يكديگر نيزه زدن . و با كسى رفتن . و يكديگر را لقب نهادن . منادغة ( mon daqat ) م . ع . با هم عشق بازى كردن و مغازله نمودن . منادم ( mon dem ) ا . ع . حريف شراب . و همنشين بزرگان .