منادمة ( mon damat ) م . ع . نادمه فلان على الشراب منادمة و نداما : نشانيد آن را فلان در مجلس شراب و هم‌نشينى كرد با آن . منادمت ( mon damat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نديمى و هم‌نشينى و هم پيالگى و هم‌سفرگى . منادى ( mon d ) ص . ع . خوانده شده و ندا شده . منادى ( mon di ) ص . ع . ندا دهنده و ندا كننده . منادى ( mon di ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه ندا مىكند و بآواز بلند مردم را بر امرى آگاه مىكند و جار مىزند و جارچى و مؤذن . و آواز دهلى كه براى آگاهى مردم زنند و ندا و جار . و منادى اسلام : مؤذن . و منادى زدن و يا منادى كشيدن : دهل زدن براى آگاهى مردم . و منادى كردن : ندا كردن و جار زدن . مناديح ( man dih ) ا . ع . بيابان . مناديل ( man dil ) ع . ج . منديل . مناذر ( m n zer ) ا . ع . پند دهنده و نصيحت كننده . و نام دو شهر در اهواز . مناذر ( mon zer ) ا . ع . شير بيشه . مناذرة ( man zerat ) ا . ع . آل و تبار منذر و فرزندان آن . منار ( man r ) ا . ع . روشنى جاى . و نشان و نشانى كه در راه برپا كنند . و راه واضح و هويدا . و حد فاصل ميان دو چيز . و نوعى از ماهى كه خود را بر مركب اندازد و بشكند آن را . و ذو المنار : لقب يكى از پادشاهان يمن كه در بيابانها نشان برپا مىكرد تا در مراجعت راه گم نكند . منار ( man r ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى بلندى كه بر آن چراغ افروزند . و نيز ستون مانندى بسيار بلند كه از آجر و يا سنك سازند و بر بالاى آن اذان گويند و جوتره و فنار . منارة ( man rat ) ا . ع . روشنى جاى و چراغ پايه و جاى اذان گفتن . ج : مناور و منائر . مناره ( man re ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منار و جوتره و فنار . منازة ( mon zzat ) م . ع . بر همديگر چيرگى جستن در خطاب . منازع ( mon ze ' ) ص . ع . خصومت كننده و كشندهء كسى را براى خصومت . منازع ( mon ze ' ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خصم و مقابل و آنكه با ديگرى ستيزه مىكند . و ستيهنده و جنگجوى و سركش و معاند و حريف و رقيب و مخالف . ج : منازعان . منازعان ( mon ze ' n ) پ . ج . منازع . منازعة ( mon za'at ) م . ع . نازعه منازعة و نزاعا : دشمنى و مخاصمت كرد با او . و نازع فلانا : كشيد فلان را براى خصومت . و ارضى تنازع ارضكم : زمين من متصل است به زمين شما . منازعت ( mon za'at ) و منازعه ( mon za'e ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ستيزگى و خويسه و خصومت و كشاكش در برآوردن حق خود و ادعا . و نزاع و جنك و جدال سخت . منازف ( man zef ) ع . ج . منزفة . منازقة ( mon zaqat ) م . ع . نازقة منازقة و نزاقا : نزديك وى گرديد . و نازق فلانا : دشنام داد فلان را . منازل ( man zel ) ع . ج . منزل . و نام شاعرى . منازل ( man zel ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منزلها و خانه‌ها و مسكنها و مكانها و فرود آمد نگاهها و توقف‌گاهها . و منازل راه : كاروانسراها و جاهايى كه مسافرين در آن جهة آرام و آسايش فرود مىآيند . و منازل قمر بيست و هشت منزل است كه كره ماه در مدت گردش بر دور كره زمين آنها را طى مىكند و اسامى آنها ازين قرارست : 1 شرطين 2 بطين 3 ثريا 4 دبرنا 5 هقعه 6 هنعه 7 ذراع 8 نثره 9 طرفه 10 جبهه 11 زيره 12 صرفه 13 عوا 14 سماك 15 غفره 16 زبانا 17 اكليل 18 قلب 19 شوله 20 نعائم 21 بلده 22 سعدة ذابح 23 بلع 24 اخبيه 25 سعود 26 مقدم 27 مؤخر 28 رشا . منازلة ( moz zalat ) م . ع . نازل منازلة و نزالا . ر . نزال . منازل‌شناسان ( man zel - cen s n ) ا . پ . عارفان و مجردان . منازه ( man zeh ) ع . ج . سرهة . منازيح ( man zih ) ص . ع . قوم منازيح : گروه دور رفته . مناسب ( mon seb ) ص . ع . مشاكل و مشابه و هم‌شكل . مناسب ( mon seb ) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - داراى مناسبت و مشابهت و موافقت . و ارزان . و موافق و مشابه و لايق و سزاوار و شايسته . و مناسب