و حلال شمرد . و مردى كه نسب وى معلوم نباشد . يق : غلام ملط خلط اى مختلط النسب . ج : املاط و ملوط . ملط ( molt ) ع . ج . املط و ملطاء . ملط ( malat ) م . ع . ملط الرجل ملطا و ملطة ( از باب سمع ) : بىموى گرديد اندام آن مرد و سبك‌ريش گرديد . ملط ( molett ) ص . ع . لاط ملط : آنكه خودش و يارانش خبيث باشند . ملطاء ( malt ' ) ص . ع . مؤنث املط يعنى زنى كه اندامش بىموى باشد . ج : ملط . ملطاء ( melt ' ) و ملطاة ( melt t ) ا . ع . سرشكستگى كه تا پوست تنك رسد . و يا تا پوست تنك ميان گوشت و استخوان سر . و يا شكستگى كه تا دماغ رسد . ملطاس ( melt s ) ا . ع . ميتين ستبر و بزرك كه بدان سنك شكنند . و سنگى كه بدان خسته خرما كوبند . ج : ملاطيس . ملطاط ( melt t ) ا . ع . دستاس و دسنهء دستاس و آسيايى كه در آن روغن بزرها را مىگيرند . و كرانه رود بار و كرانهء دريا و ساحل دريا . و كرانهء سر كوه بلند بر آمده و جانب آن . و راه پيدا و آشكار و پاسپرده . و تيرك نانوا . و مالهء گلكارى . و شكستگى سر كه تا پوست تنك آن رسيده باشد . و شكستگى كه تا دماغ رسد . و تندى دراز ميانهء سر شتر كه بكرانهء چيزى ماند . و كرانهء سر و همه سر و پوست سر و هر پاره‌اى از سر . ملطة ( moltat ) م . ع . ملط ملطا و ملطة . ر . ملط ( malat ) و بعضى ملطة ( moltat ) را اسم از ملط ( malat ) گفته‌اند . ملطث ( maltes ) ا . ع . جايى كه از اثر بار و يا از اثر ضرب كوفته شده باشد . ج : ملاطث . ملطس ( meltas ) ا . ع . ميتين ستبر و بزرك كه بدان سنك شكند . و سنگى كه بدان هسته خرما كوبند . ج : ملاطس . و سپل شتر . و سم اسب شوخ گرفته سخت شده . ملطف ( molattef ) ص . پ . مأخوذ از تازى - رقيق‌كننده و نازك‌كننده . ملطفات ( molattaf t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - داروهاى رقيق‌كننده . ملطم ( maltam ) ا . ع . رخسار . و محل تپانچه . ملطم ( meltam ) ا . ع . ادمى كه زير جامه‌دان گسترند تا گردآلود نگردد . ملطم ( molattam ) ا - ص . ع . مرد ناكس و لئيم . و روى تپانچه زده شده . و خد ملطم : رخسار سپيد . ملطمان ( maltam ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو رخسار . ملطوخ ( maltux ) ص . ع . آلوده و چركين وضع . ملطوط ( maltut ) ص . ع . ترس ملطوط : سپر واژگون . ملطوم ( maltum ) ص . ع . تپانچه زده شده و سيلى خورده . و اسب سپيد رخسار . ملطه ( malte ) ا . ع . جزيره مالته . ر . مالته . ملطى ( melt ) ا . ع . شكستگى كه تا پوست تنك سر رسد و بدماغ برخورد . ملطى ( malat ) ا . ع . نوعى از دويدن اسب . ملطية ( malatyat ) ا . ع . نام شهرى در بين النهرين و سردسير و داراى ميوه‌هاى بسيار . ملطية ( molteyat ) ا . ع . جراحتى كه به پوست سر رسد . ملظ ( molazz ) ص . ع . لازم الاجرا و كردنى . ملظ ( molezz ) ص . ع . مبرم و الحاح‌كننده در سؤال . و لازم گيرنده . و ستيهنده . ملظاظ ( melz z ) ص . ع . سخت ستيهنده و لازم گيرنده . ملظة ( molezzat ) ا . ع . رسالت و سفارت . و پيغام . و نامه و رقعه و مكتوب . ملع ( mal ' ) ا . ع . سير سريع و خفيف و سبك . و نيز ملع : گردآمدگى بدشمنى بر كسى . يق : هم عليه ملع واحد : ايشان بر وى گرد آمدند بدشمنى . ملع ( mal ' ) م . ع . ملع الشاة ملعا ( از باب فتح ) : از گردن پوست كند آن گوسپند را . و ملعت الناقة فى سيرها : تند و سبك رفت آن ماده‌شتر . ملع ( molo ' ) ع . ج . مليع . ملعب ( mal'ab ) ا . ع . بازيگاه و جاى بازى . ج : ملاعب . ملعب ( mal'ab ) و ملعبة ( mal'abat ) م . ع . لعب لعبا و لعبا و لعبا . و تلعابا و ملعبا و ملعبة ر . لعب ( la'b ) و ( le'b ) و ( la'eb ) . ملعبة ( mel'abat ) و ( mol'ebat ) ا . ع . جامهء بىآستين كه كودكان بدان بازى كنند . ملعط ( mal'at ) ا . ع . چراگاهى كه ستور گياه آن را خورده باشد . و چراگاه گرداگرد سرايها .