ملعظة ( mol 'azat ) ا . ع . دختر فربه دراز تندار . ملعقة ( mel'aqat ) ا . ع . چمچه و كمچه . ج : ملاعق . ملعقه ( mal'aqe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كمچه و ملاغه و قاشق فلزى و قاشق . ملعقه‌تراش ( mal'aqe - tar c ) ا . پ . قاشق‌تراش . ملعم ( mal'am ) ا . پ . مرهم نهادگى بر زخم و روغن‌مالى بر اعضا . ملعن ( mola''an ) ا . ع . كسى كه هر كس وى را براند و او را لعنت كند . ملعنة ( mal'anat ) ا . ع . راه كوفته و راه آمد شد . و مسكن و منزل . و هر چيز كه سبب لعنت گردد . و پليدى و جاى قضاى حاجت . ج : ملاعن . الحديث . اتقوا الملاعن الثلاث : بپرهيزيد از سه چيز كه موجب لعنت است يعنى از تغوط كردن در راه عبور و آمد شد و در سايهء درخت و در كنار جوى . ملعنت ( mal'anat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كارى كه سبب لعنت گردد و شيطنت . ملعوب ( mal'ub ) ص . ع . بازى كرده شده . و ثغر ملعوب : دندان با لعاب . ملعون ( mal'un ) ص . ع . رانده و دور كرده از نيكى و رحمت و لعنت شده . ج : ملاعين . ملعون ( mal'un ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - لعنت شده و دور شده از رحمت خدا و رانده شده . و آنكه از بهرهء خود بيشتر ببرد ضد مغبون . ملعونة ( mal'unat ) ص . ع . مؤنث ملعون . و الشجرة الملعونة : درخت زقوم كه درختى است در دوزخ . و الشجرة الملعونة ( فى القرآن ) بنى اميه . ملعونه ( mal'une ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - زن ملعون . ملغ ( melq ) ا - ص . ع . احمق فرومايه فحش‌گوى و خبيث . ج : املاغ . و رجل بلغ ملغ : مرد خبيث فرومايه گول . ملغاة ( malq t ) م . ع . لغالغا و لغوا و لاغية و ملغاة . ر . لغا . ملغز ( molqez ) ص . ع . آنكه چيستان گويد و سخن سربسته آرد . ملغفة ( malqafat ) ا . ع . گروه دزدان بىننك و بىشرم و بىحميت . ملغم ( malqam ) ا . پ . روغن‌مالى بر اعضا و مرهم نهادگى بر زخم . ملغمه ( malqame ) ا . پ . آميختگى جيوه با برادهء ديگر فلزات . ملغوس ( molaqvas ) ا . ع . پيه خام . ملف ( melf ) ا . ع . بلغت مراكش : پارچه . ملف ( melaff ) ا . ع . چادر و جامه‌اى كه بر خود پيچند در هنگام خواب و شمد . ملفام ( mol - f m ) ص . پ . سرخ و لعلى رنك . ملفج ( molfaj ) ص . ع . ملفس بىخير . ملفف ( molaffaf ) ا . ع . مشك شير . ملفف ( molaffaf ) ص . ع . پيچيده و لفافه شده . ملفق ( molaffaq ) و ملفقة ( molaffaqat ) ا . ع . سخن دروغ آراسته و مزخرف . ملفوظ ( malfuz ) ص . ع . انداخته . و از دهن بيرون افكنده و بيان شده . و گفته شده . و سيزده حرف از حروف الفبا كه در تلفظ هر يك از آنها سه حرف تلفظ مىگردد يعنى الف و جيم و دال و ذال و سين و شين و صاد و ضاد و عين و غين و قاف و كاف و لام . ملفوظ ( malfuz ) ص . پ . مأخوذ از تازى - تلفظ شده و از دهان بيرون افكنده شده . و هاء ملفوظ كه هاء ظاهر نيز گويند آن قسم از هاء كه در هيچ حال تغييرى در آن پديد نمىآيد و در اضافه ساقط نمىگردد بر خلاف هاء مخفى كه هاء غير ملفوظ نيز گويند . ملفوظات ( malfuz t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كلمات و سخنان و گفتارها و الفاظ و بيانات . ملفوف ( malfuf ) ا - ص - پ . مأخوذ از تازى - پيچيده شده و لفافه شده و لفافه كرده و احاطه شده و در جوف گذاشته . و مجموع و لفافه و كلم . ملفوفه ( malfufe ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - ملفوف و پيچيده شده و در جوف گذاشته و لفافه كرده . ملفوفه‌فرمان ( malfufe - farm n ) ا . پ . فرمان پادشاهى كه قطع آن كوچك‌تر از فرمان باشد و به مهر كوچك پادشاه ممهور شده و مقيد بثبت در دفاتر نباشد . ملق ( malq ) م . ع . ملق الشئ ملقا ( از باب نصر ) : محو كرد آن چيز را و نابود كرد . و ملق الثوب : شست آن جامه را . و ملق الصبى امه : شير مكيد آن كودك . و ملق الجارية : گاييد آن كنيزك را . و ملق فلانا بالعصا : زد فلان را به چوب دستى . و ملق زيد : سخت رفت