ملحف ( molhef ) ص . ع . ستيهنده و مبرم . ملحفه ( malhafe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فرغل و چادر و ملافه و هر آنچه چيزى را بپوشاند و بر آن احاطه كند . ملحق ( molhaq ) ص . ع . پيوسته . و خوانده . و چفسانيده . و رسانيده . و باصطلاح نحو و صرف : فعل رباعى كه مشتق از فعل ثلاثى باشد مانند شملل از شمل و بيطر از بطر . ملحق ( molhaq ) ا . ع . پسر خواندهء ملصق . ملحق ( molhaq ) ص . پ . مأخوذ از تازى - افزوده و پيوسته و آويخته و ضميمه شده و منسوب شده و متصل گشته و پيوند شده و چسبيده . ملحق ( molheq ) ص . ع . رسنده و رساننده . و درچفساننده . ملحقات ( molhaq t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مضافات و ضميمه‌ها . و شهرهايى كه از دشمن گرفته و آنها را ضميمه مملكت خود كرده باشند . ملحلح ( molahlah ) ا . ع . مهتر طايفه . ملحم ( malham ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جامه و بافته ابريشمى . ملحم ( malham ) ا . ع . جاى پر گوشت و جاى گوشت‌دار . ج : ملاجم . ملحم ( molham ) ص . ع . مرد گوشت خورده و يا از گوشت شكار خورش يافته . ملحم ( molham ) ا . ع . نوعى از جامه . و آنكه خود را بقومى مىچسباند . ملحم ( molhem ) ص . ع . گوشت خوراننده و آنكه بباز گوشت مىخوراند . ملحم ( molhem ) ا . ع . بافنده . ملحمة ( malhamat ) ا . ع . فتنه و شورش و جنك بزرگ . و صلح و اصلاح . و ترتيب و انتظام امور . ج : ملاحم . و بنى الملحمة : اى بنى القتال او بنى الاصلاح و تأليف الناس كانه يولف امر الامة . ملحوب ( malhub ) ص . ع . راه پا سپرده . و چوب پوست بركنده . و هر چيز به درازا بريده شده . ملحوب ( malhub ) ا . ع . نام موضعى . ملحود ( malhud ) ا . ع . شكاف در پهناى گور . ملحود ( malhud ) ص . ع . قبر ملحود : گور با لحد . ملحوس ( malhus ) ص . ع . ليسيده شده . و حر ملحوس : كس لاغر كم گوشت . ملحوظ ( malhuz ) ص . ع . بدنبال چشم نگريسته شده . ملحوظ ( malhuz ) ص - م . ف . پ . مأخوذ از تازى - نگريسته شدهء از روى مهربانى و محبت و شفقت . و ملاحظه شده بطور تامل و غوررسى و تعمق . ملحوظات ( malhuz t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تاملات و تفكرات و انديشه ها و هر آنچه بخاطر خطور مىكند و ملاحظه‌ها . ملحوم ( malhum ) ص . ع . كشته شده . ملحون ( malhun ) ص . ع . داراى غلط و ناراست . ملحى ( malhiyy ) ص . ع . نكوهيده و ملامت كرده . و پوست باز كرده . ملخ ( malx ) ا . ع . مزه برگشتگى طعام و جماع . و رفتار سخت . ملخ ( malx ) م . ع . ملخ ملخا ( از باب فتح ) : سخت گرديد . و ملخ فى الباطل : تردد نمود و آمد و رفت كرد در باطل و بسيارى كرد در آن . و ملخ الشئ : بدست و دندان كشيد آن چيز را . و ملخ فلان : دوتا شد و شكسته گرديد فلان . و ملخ جاريته : گاييد كنيزك خود را . و ملخ الطعام : متغير شد آن طعام و مزه برگشته گرديد . و ملخ الفرس : بازى كرد آن اسب . و ملخ التيس : كميز خود را خورد آن تكه . و ملخ الفحل ملخا و ملوخا و ملاخة ( نيز از باب فتح ) : بازماند آن گشن از گشنى . و قولهم : ملخ القوم ملخة صالحة : يعنى دور رفتند آن قوم در زمين . ملخ ( malax ) ا . پ . جانوركى بال‌دار كه گاه خسارت و زيان بسيار وارد مىآورد و كشت و زرع را بطورى نابود مىكند كه مورث قحط و غلا مىشود . و ملخ آبى و يا ملخ دريايى : نوعى از ماهى كوچك . و ملخ پياده : ملخ جهنده يعنى ملخى كه هنوز پر و بال برنياورده . ملخب ( molaxxab ) ا . ع . تپانچه خوردهء در جنك و پيكار . ملخة ( malxat ) ا . ع . رفتن سخت و دور رفتن . ملخچ ( malaxc ' ) ا . پ . يك قسم گياهى كه از خوردن آن چارپايان سست گردند . ملخ‌خوارى ( malax - x ri ) ا . پ . واو معدوله - تنگى و قحطى كه از آمدن ملخ پديد مىآيد . ملخ‌شمار ( malax - com r ) ص . پ . بىحد و بىحساب و بىشمار . ملخص ( molxas ) ص . ع .