شترى كه بنگريستن پيه در چشم وى آشكار باشد . ملخص ( molaxxas ) و ملخص التفصيل ( molaxxas - ot - tafsil ) ع . يعنى مختصرا بيان شده و خلاصه شده . ملخودن ( malxudan ) ف . م . پ . پنبه زدن و حلاجى كردن . ملخى ( melx ) ا . ع . دارو دانى كه بدان دارو در بينى ريزند . و نوعى از پوست ستور دريايى كه نيز بدان دارو در بينى ريزند . ملخيط ( malaxit ) ا . پ . قسمى از سنك سبز رنك قشنك كه در معادن سيبير بدست مىآيد . ملد ( mald ) ا . ع . نرم و نازك از مردم و از شاخ درخت . و غول . ملد ( mald ) م . ع . ملد الشئ ملدا ( از باب نصر ) : كشيد آن چيز را . ملد ( mold ) ع . ج . املد و ملداء . ملد ( malad ) ا . ع . جوانى و تازگى و درخشيدگى روى . ملد ( malad ) م . ع . ملد ملدا و ملدانا ( از باب سمع ) : جنبيد و شادمانى نمود . ملداء ( mald ' ) ص . ع . مؤنث املد . ج . ملد . يق : جارية ملداء : دختر نرم و نازك . ملدام ( meld m ) ا . ع . سنگى كه بدان جهة خوراك ستور هستهء خرما كوبند . ملدان ( malad n ) ا . ع . جوانى و تازگى و درخشندگى روى . ملدان ( malad n ) م . ع . ملد ملدا و ملدانا . ر . ملد . ملدانية ( mald niyyat ) ص . ع . جارية ملدانية : دختر نرم و نازك . ملدس ( meldas ) ا . ع . سنك ستبر كه بدان هسته‌ها را كوبند و شكنند . و گشن سخت وطى . ج : ملادس . ملدس ( moladdas ) ص . ع . در پى زده و پاره زده و وصله كرده شده . ملدغ ( meldaq ) ا . ع . طعنه زنندهء بر مردم . ملدم ( meldam ) ا . ع . سنگى كه جهة خوراك ستور بدان خستهء خرما كوبند . و گول گران پر گوشت و گران استخوان . و ام ملدم : تب و حمى . ملدم ( moladdam ) ص . ع . ثوب ملدم : جامه در پى زده . ملدود ( maldud ) ص . ع . دارو در دهان ريخته شده . ملدوغ ( malduq ) ص . ع . مار گزيده و كژدم گزيده . ملذ ( malz ) م . ع . ملذ ملذا ( از باب ضرب و يا نصر ) : دروغ گفت . و ملذ فلانا بالرمح : نيزه زد فلان را . و ملذ على يده : دست ماليد . و ملذ الفرس : بازوها را كشيده سخت دويد آن اسب . و نيز ملذ : تند دويدن . ملذ ( malaz ) ا . ع . آميزش تاريكى . ملذ ( malaz ) م . ع . ملذ الظلام ملذا : آميخته و مختلط شد تاريكى . ملذ ( malazz ) ص . ع . مزه‌دار و خوش‌مزه . ج : ملاذ . ملذان ( malaz n ) و ملذانى ( malaz niyy ) ا . ع . آنكه پند و نصيحت آشكار كند و بدى پنهان دارد . ملذذ ( molazzaz ) ص . ع . مزه‌دار و خوش‌مزه . ملذم ( molzam ) ص . ع . بر انگيخته شده و ترغيب شده و تحريص شده . ملز ( malz ) م . ع . ملز به ملزا ( از باب نصر ) : برد آن را . و ملز عنه : درنك كرد و سپس ماند از آن . ملز ( malez ) ا . ع . مرد سخت پى . ملز ( melazz ) ص . ع . رجل ملز : مرد سخت خصومت‌گر . ملزاب ( melz b ) ا . ع . مرد سخت بخيل . ج : ملازيب . ملزام ( melz m ) ا . ع . كلبتين و انبر و يا آچار كه چيزى را بدان محكم گرفته مىپيچانند . و پيچ و منگنه . ملزز ( molazzaz ) ا . ع . گرد اندام استوار خلقت و سخت پى . ملزق ( molzaq ) و ( molazzaq ) ص . ع . شئ ملزق : چيز نااستوار . و كذلك : شئ ملزق . ملزم ( melzam ) ا . ع . نوعى از دست افزار سوز نگران و صيقلگران . و پيچ و منگنه . ملزم ( molzam ) ص . ع . آنكه بر گردن وى چيزى لازم آيد . ملزم ( molzam ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - مجبور بر كردن كارى و مجبور بر اقرار و مغلوب و محكوم . و ملزم شدن : مجبور شدن و مقهور و مغلوب گشتن و محكوم شدن و مقر شدن و اقرار كردن . و ملزم كردن : مجبور نمودن بر كردن كارى و مغلوب كردن بر اقرار در امرى . و همديگر را ملزم كردن : همديگر را مقهور كردن . ملزمى ( molzami ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه بر ذمه كسى ثابت شده و اقرار به آن كرده باشد .