گياهى . مكنب ( meknab ) و ( mokneb ) ص . ع . سم شوخ بسته و درشت و ستبر گرديده . مكنة ( meknat ) و ( moknat ) ا . ع . قوت و شدت و سختى . مكنة ( makenat ) ا . ع . آشيانه مرغ و جاى باش مرغ . ج : مكن و مكنات . مكنة ( mokannat ) ص . ع . جارية مكنة : دختر مستور با پرده . مكنت ( moknat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - قدرت و ثروت و توانگرى . مكنثر ( mokanser ) ص . ع . وجه مكنثر : روى درشت آگنده گوشت . مكنر ( mokanner ) ا . ع . ستبر و زشت پيكر و بزرك عمامه . مكنس ( maknes ) ا . ع . جايى كه آهو در آن پنهان مىگردد . ج : مكانس . مكنس ( mokannes ) ا . ع . جاروب‌ساز . و جاروب فروش . مكنسة ( meknasat ) ا . ع . جاروب . ج : مكانس . مكنع ( mokna ' ) ا . ع . مشكى كه دهان آن را بغدير آب نزديك كرده تا پر كنند آن را . مكنع ( mokna ' ) و ( mokanna ' ) ا . ع . مرد در كشيده ويرا گرفته دست و يا بريده دست . مكنف ( mokannaf ) ص . ع . هر چيزى كه كناره‌هاى آن را فراهم آورده و جمع كرده باشند . و صلاء مكنف : بريانى كه كناره‌هاى آن را فراهم آورده باشند . و رجل مكنف اللحية : مرد بزرك ريش . مكنفة ( mokannafat ) ص . ع . لحية مكنفة : ريش بزرك كرانه . مكنور ( maknur ) ا . ع . ستبر و زشت‌پيكر . و بزرك عمامه . مكنوز ( maknuz ) ص . ع . پنهان و گذاشته شدهء در گنجينه . مكنوزات ( maknuz t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دفينه‌ها و چيزهاى در گنجينه نهاده . و معانى در خاطر نهان شده . مكنوس ( maknus ) ص . ع . خانهء روفته و جاروب شده . و در گنجينه نهاده . مكنوسة ( maknusat ) ص . ع . فرسن مكنوسة : سپل شتر تابان شكم و يا پشم ريخته . مكنون ( maknun ) ص . ع . علم پنهان داشته . مكنون ( maknun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پنهان داشته . و در مكنون : مرواريد قيمتى خوش آب و اعلا . و مكنون خاطر : در ياد نهاده . مكنونة ( maknunat ) ص . ع . جارية مكنونة : دختر مستور پردگى . مكنونة ( maknunat ) ا . ع . چاه زمزم . مكنونه ( maknune ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پنهان داشته . مكنى ( makniyy ) و ( mokann ) ص . ع . كنيت نهاده شده . مكنئب ( mokna'ebb ) ص . ع . مرد درشت اندام و سخت و كوتاه . مكو ( makv ) ا . ع . سوراخ روباه و خرگوش و مانند آنها . ج : امكاء . مكو ( makv ) م . ع . مكا مكوا و مكاء . ر . مكاء . مكو ( maku ) ا . پ . واو مجهول - ابزارى مر جولاهگان را كه ماشوره را در ميان آن نصب كرده جامه بافند و ماكو نيز گويند . و نام قسمى از تاجريزى سياه . مكواة ( mekv t ) ا . ع . آهن داغ يعنى قطعه آهن در آتش گرم كرده كه بدان پوست را داغ مىكنند : المثل : العير يضرط و المكواة فى النار . مكوات ( mekv t ) ا . پ مأخوذ از تازى - داغى و ابزارى آهنين كه بدان داغ مىكنند . مكوارة ( mekv rat ) ا . ع . عمامه و دستار . مكوة ( makvat ) ا . ع . كون . مكوتعا ( makavte'an ) ا . ع . جاء مكوتعا : آمد در حالى كه بشتاب راه مىرفت . مكوث ( mokus ) م . ع . مكث مكثا و مكوثا . ر . مكث ( maks ) و ( meks ) و ( moks ) و ( makas ) . مكود ( makud ) ا . ع . ماده شترى كه شير وى كم نشود و ماده شتر كم شير . ج : مكد . مكود ( mokud ) م . ع . مكد مكدا و مكودا . ر . مكد . مكوذ ( mokavvez ) ص . ع . كمربند بر كمر بسته . و آنكه ازار را بر پشت زهار بسته باشد . مكور ( makvar ) ا . ع . پالان شتر . مكور ( makur ) ص . ع . فريبنده . مكور ( mekvar ) ا . ع . عمامه و دستار . مكور ( makur ) ع . ج . مكر و مكرة . مكور ( makvarr ) و ( mekvarr ) و ( mokvarr ) ا . ع . مرد فاحش ناكس و بدزبان و پرگوى . و مرد كوتاه بالاى