پهن اندام . و پاره بزرك از سرگين . مكوراة ( makvarr t ) ا . ع . مؤنث مكورى : زن ناكس فاحش بد زبان و بسيارگوى . و زن كوتاه بالاى پهن اندام . مكورة ( mekvarat ) ا . ع . دستار و عمامه . مكورى ( makvarr ) ا . ع . مرد ناكس فاحش و بد زبان و بسيارگوى . و مرد كوتاه بالاى پهن اندام . و پاره بزرك از سرگين . مكورى ( makvariyy ) و ( mekvariyy ) ص . ع . آنكه نوك بينى وى بزرك باشد . مكورى ( makvariyy ) و ( mekvariyy ) و ( mokvariyy ) ص . ع . مرد ناكس فرومايه و فاحش و بد زبان و پرگوى . و كوتاه بالاى پهن اندام . مكوز ( mokavvaz ) ص . ع . رجل مكوز الراس : مرد درازسر . مكوس ( mekvas ) ا . ع . ابزارى كه بدان آژين مىكنند سنگ آسيا را . مكوس ( mokus ) ع . ج . مكس . مكوس ( mokavvas ) و ( makvas ) ا . ع . نام خرى . مكوك ( makuk ) ا . پ . واو مجهول - دست‌افزار جولاهگان كه بدان جامه بافند و مكو نيز گويند . مكوك ( makkuk ) ا . ع . طاسى كه بدان آب خورند . و پيمانه‌اى كه در آن يك صاع و نيم گنجد و يا نصف رطل و يا نيم ويبة يا سه كيله . ج : مكاكيك و مكاكى . مكوكب ( mokavkab ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ستاره‌دار كرده شده . و از ميخ‌هاى زر و سيم ميخكوب شده . مكوكب ( mokavkeb ) ص . ع . ستاره‌دار . و درخشان و تابان . مكوكى ( mokavk ) ا . ع . كسى كه در آن خير نباشد . مكول ( makul ) ا . ع . چاهى كه آب آن كم گردد و سپس اندك اندك جمع گردد . ج : مكل . مكول ( mokul ) م . ع . مكلت الركية مكولا ( از باب نصر ) : كم گرديد آب آن چاه و سپس اندك اندك در ميان وى گرد آمد . مكولى ( makuliyy ) ا . ع . ناكس و لئيم . مكون ( makun ) ا . ع . تخم در زير بال گيرنده و يا تخم دادهء از سوسمار و ملخ و مانند آنها . مكون ( mokavven ) ص . ع . هست‌كننده و خلق‌كننده . و از نو بيرون آورنده . مكوئد ( mokva'edd ) ص . ع . پير مرد جنبان و لرزان . مكوئل ( mokva'ell ) ص . ع . كوتاه قد . مكه ( makke ) ا . پ . نام شهر مقدس اسلام واقع در حجاز كه خانه كعبه در آن واقع شده و آن را مكه مكرمه و يا مكه معظمه نامند و جمعيت اين شهر مقدس از 000 ، 30 تا 000 ، 70 است . موافق اختلاف فصول و تولد پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله درين شهر مقدس بوده . مكهمل ( mokahmal ) ا . ع . همه و بتمامه و تمامى . يق : اخذ الامر مكهملا اى با جمعه . مكى ( makki ) ص . پ . منسوب به مكه معظمه . مكى ( makkiyy ) و مكية ( makkiyyat ) ص . ع . منسوب به مكه معظمه . و آن سورهايى از قرآن مجيد را كه در مكه معظمه نازل شده مكية گويند . مكياز ( meky z ) ا . پ . پسر امرد و نيز حيز و مخنث و پشت‌پايى . مكيال ( meky l ) ا . ع . پيمانه و هر چيز كه بدان پيمانه كنند . ج : مكاييل . مكيان ( meky n ) ا . ع . پذيرفتارى و كفالت و ضمانت . مكيب ( makib ) پ . كلمه نهى از كيبيدن يعنى از جاى مشو و بيك سو مرو و از راستى به طرف كجى مرو . و مردم را از راستى بكجى راهنمايى مكن . مكيث ( makis ) ص . ع . درنگ كننده . مكيث ( makis ) ا . ع . صاحب وقر و با وقار و گران‌سنگ . و از اعلام است . مكيث ( makis ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مكث و درنگ . و مكيث كردن : درنگ كردن و تاخير كردن . مكيثاء ( mekkis ' ) و مكيثى ( mekkis ) م . ع . مكث مكثا و مكيثاء و مكيثى . ر . مكث ( maks ) و ( meks ) و ( moks ) و ( makas ) . مكيد ( makid ) و مكيدة ( makidat ) م . ع . كاد كيدا و مكيدا و مكيدة . ر . كيد . مكيدة ( makidat ) ا . ع . مكر و خدعه . ج : مكايد . مكيدت ( makidat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كيد و مكر و فريب و خدعه . مكيدن ( makidan ) ف - م . پ . چوشيدن و گذاشتن چيز روان و مايع در دهان و آن را فرو بردن و خنيدن .