مكتوف ( maktuf ) ص . ع . اناء مكتوف : آوند بكتيف پيوند كرده . و رجل مكتوف : مردى كه دستهاى وى را با طناب از پشت محكم بسته باشند . مكتوم ( maktum ) ص . ع . پنهان و پوشيده . مكتوم ( maktum ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و راز . مكتومات ( maktum t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رازها و سرها . مكتومة ( maktumat ) ا . ع . روغن بزعفران و يا بوسمه آميخته . و نام چاه زمزم . مكتومه ( maktume ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و نهفته . مكتهل ( moktahel ) ص . ع . دومو شده . و مرغزار شكوفه و گل برآورده . و نبت مكتهل : گياه بپايان درازى رسيده و سخت و قوى گشته . مكتهلة ( moktahelat ) ص . ع . نعجة مكتهلة : بزى كه پشم سرش سياه سپيدى آميخته باشد . مكتهى ( moktahi ) ا . ع . آنكه رو با روى كسى مىشود جهة درخواست و يا پرسيدن مسئله . مكتئب ( mokta'eb ) ص . ع . اندوه‌مند و بدحال از اندوه و غم . و رماد مكتئب : خاكستر مايل بسياهى . مكتئن ( makta'enn ) ص . ع . مضطرب و بىآرام . و ناهموار . مكث ( maks ) و ( meks ) و ( moks ) و ( makas ) م . ع . مكث مكثا و مكثا و مكثا و مكثا و مكوثا و مكثانا و مكيثى و مكيثاء ( از باب نصر و كرم ) : درنك كرد و انتظار نمود . مكث ( meks ) و ( moks ) ا . ع . درنك . و على مكث : با درنك و با مدت . مكث ( maks ) ا . پ . مأخوذ از تازى - درنك و انتظار . و مكث كردن : درنك كردن و انتظار كشيدن . مكثار ( meks r ) ص . ع . رجل مكثار : مرد پرگو و بسيار سخن . مكثان ( moks n ) م . ع . مكث مكثا و مكثانا . ر . مكث ( maks ) و ( meks ) و ( moks ) و ( makas ) . مكثر ( mokser ) ص . ع . رجل مكثر : مرد مالدار و توانگر . مكثر ( mokasser ) ص . ع . آنكه مىافزايد . مكثر ( mokasser ) ا . ع . از اعلام است . مكثرة ( moksarat ) ا . ع . هر چيز افزوده شده . مكثعة ( mokasse'at ) ص . ع . امراة مكثعة : زن سرخ و ستبر لب . مكثوب ( maksub ) ص . ع . به چيزى در آمده . و درج شده . و ريخته شده . و تركش سرنگون شده . و حمله برده . مكثور عليه ( maksuron - 'alayhe ) ص . ع . آنكه براى وى چيزى نمانده و بر گردن وى حقوق بسيار بود . مكثى ( maksi ) م - ف . پ . ياى مجهول - ماخوذ از تازى - درنك كمى . مكثير ( meksir ) ص . ع . رجل مكثير : مرد پرگو و بسيار سخن . مكحال ( mekh l ) ا . ع . ميل سرمه‌كش كه بدان در چشم سرمه مىكشند . مكحالان ( mekh l ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : دو استخوان برآمدهء متصل به باطن ذراع اسب . و دو استخوان ورك اسب . مكحل ( mekhal ) ا . ع . ميل سرمه‌كش كه بدان سرمه در چشم مىكشند . ج : مكاحل . مكحل ( mokahhal ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سرمه‌سا . مكحلة ( mokhalat ) ا . ع . بلغت مراكش : توپ و تفنك . مكحلة ( mokholat ) ا . ع . سرمه دان . ج : مكاحل . مكحل مكحل ( mokhol - mokhol ) ا . ع . كلمه‌ايست كه بدان بز را براى دوشيدن خوانند . مكحول ( makhul ) ص . ع . سرمه كشيده . مكحول ( makhul ) ا . ع . از اعلام است . و نام مولاى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . مكحول ( makhul ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سرمه كشيده . مكحولة ( makhulat ) ص . ع . عين مكحولة : چشم سرمه كشيده . مكد ( makd ) م . ع . مكد مكدا و مكودا ( از باب نصر ) : جاى گرفت و مقيم شد . و مكدت الناقة : كم شير گرديد آن ماده شتر از درازى زمان . مكد ( mekd ) ا . ع . شانه . مكد ( mokd ) ع . ج . مكود . مكد ( mekadd ) ا . ع . شانه . مكد ( mokedd ) ص . ع . رنج برده و زحمت كشيده . مكداء ( makd ' ) ا . ع . ماده شتر بسيار شير . مكدح ( mokaddah ) ص . ع . خراشيده و معيوب روى . و حمار مكدح :