على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3420

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

مغرف . و ج : مغرفة . مغارم ( maq rem ) ع . ج . مغرم . مغاره ( maq re ) ا . پ . مأخوذ از تازى - غار و گودال ژرف و سرداب و مغاك و خندق . مغاريد ( maq rid ) ع . ج . مغرود . مغازة ( moq zzat ) م . ع . غاززته مغازة و غزازا : مبادرت كردم او را . و شتابى نمودم و پيش رفتم او را . مغازر ( moq zer ) ا . ع . آنكه بدهد چيزى را تا افزون از آن واپس گيرد . مغازل ( maq zel ) ا - ع . ج . مغزل ( maqzal ) و ( meqzal ) و ( moqzal ) . و نيز مغازل : عمودهاى نورج . ج : مغزل . مغازلة ( moq zalat ) م . ع . غازلت المراة مغازلة و غاز لتنى : عشق بازى كردم با آن زن و سخن گفتم با وى و او مرا عشق بازى كرد و سخن گفت . و غازل الاربعين نزديك بچهل رسيد . مغازله ( moq zale ) ا . پ . مأخوذ از تازى - عشقبازى . مغازلى ( maq zeliyy ) ا . ع . سازنده دوك‌دان . مغازه ( maq ze ) ا . پ . مأخوذ از تركى - دكان بزرك و تركان اين لفظ را از مگازن فرانسه گرفته و فرنگان از مخزن تازى اخذ كرده‌اند . مغازى ( maq zi ) ع . ج . مغزاة . مغازى ( maq zi ) ا . ع . مناقب و بيان اوصاف غازيان . مغاسل ( maq sel ) ع . ج . مغسل ( maqsal ) و ( maqsel ) . مغاسل ( maq sel ) ا . ع . نام چند وادى در يمامه . مغاش ( moq cc ) ا . ع . آنكه شتابى مىكند و تعجيل مىنمايد . ج : مغاشون . يق : جاؤا مغاشين للصبح : يعنى آمدند سبقت‌كنان . مغاشة ( moq ccat ) م . ع . سبقت كردن و شتابى كردن و مبادرت نمودن . مغاشون ( moq ccuna ) ع . ج . مغاش . مغاص ( maq s ) ا . ع . جاى فرو شدن در آب . و بالاى ساق . مغاص ( maq s ) ا . ع . غاص غوصا و غياصا و مغاصا . ر . غوص . مغاض ( maq z ) م . ع . غاض غيضا و مغاضا . ر . غيض . مغاضب ( moq zeb ) ا . ع . با هم خشم‌كننده و بر يكديگر غضب نمانيده . مغاضبة ( moq zabat ) م . ع . برهم خشم گرفتن و همديگر را خشمناك كردن . مغاضنة ( moq zanat ) م . ع . غاضن عينه مغاضنة : نمود شكنهاى چشم خود را و چشمك زد . و غاضن المراة : عشق بازى كرد با آن زن بچشمك زدن . مغاطة ( moq ttat ) م . ع . همديگر را غوطه دادن در آب . غطاط مثله . مغافر ( maq fer ) و مغافير ( maq fir ) ع . ج . مغفار و مغفير و مغفر ( meqfar ) و ( moqfor ) و مغفور . مغافصة ( moq fasat ) م . ع . بناگاه گرفتن و بر غفلت كسى را آمدن . مغاك ( maq k ) ا . پ . گودى و و گودال و شيار و جاى پست و گود چاه عميق و ژرف . و دوزخ . و مغاك ظلمت و يا مغاك ظلمت خاك : جسد و قالب آدمى . و مغاك غار : گور و قبر . و مغاك هولناك : غار . مغاكچه ( maq k - ce ) ا . پ . گو كوچك . و چاه زنخ . مغاكى ( maq ki ) ا . پ . عمق و ژرفى و كاواكى . مغال ( meq l ) م . ع . غال غولا و مغالا . ر . غول . مغال ( meq l ) ع . ج . مغلة . مغال ( moq l ) ص . ع . بچه غيل خوار . مغالاة ( moq l t ) م . ع . غالى مغالاة و غلاء . ر . غلاء . مغالبة ( moq labat ) م . ع . غلاب . ر . غلاب . مغالة ( maq lat ) ا . ع . آميغ و دغلى . و ناراستى . و بدى كه دربارهء كسى پيش ديگرى گويند . يق : انه صاحب مغالة . و بنو مغالة : نام گروهى از تازيان . مغالة ( maq lat ) م . ع . مغل به مغلا و مغالة ( از باب فتح ) : دروغ بربافت و بد گفت دربارهء آن نزد سلطان و يا عام است . مغالث ( moq les ) ص . ع . نيك جنگجوى و سخت پيكار . مغالثة ( moq lasat ) م . ع . روباروى جنك كردن و پيكار نمودن با دشمن . مغالچين ( moq l - cin ) ا . پ . چشم سخت سياه . مغالطة ( moq latat ) م . ع . بغلط انداختن و بيك ديگر غلط دادن . غلاط مثله . مغالطه ( moq late ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مغلطه با همديگر . مغالظة ( moq lazat ) ا . ع . كينه و دشمنى . يق : بينهما مغالظة . مغالظة ( moq lazat ) م . ع . با