آنكه مىنامد و اسم مىگذارد . مسمئل ( mosma'ell ) ا . ع . نام مرغى . مسمئل ( mosma'ell ) ص . ع . لاغر و باريك شكم . و جامهء كهنه . مسن ( masn ) م . ع . مسنه مسنا ( از باب نصر ) : بتازيانه زد او را . مسن ( masan ) م . ع . مسن مسنا ( از باب سمع ) : بىباك گرديد . مسن ( masan ) ا . ع . بىباكى . مسن ( mesann ) ا . ع . فسان و آنچه بدان كارد و جز آن تيز كنند . مسن ( mosenn ) ص . ع . كلانسال و سال ديده و پژاد . مسن ( mosenn ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مرد پير و سالديده و كلانسال و پژاد . مسئاة ( mosann t ) ا . ع . بندروغ و بندآب و سد . مسناع ( mesn ' ) ا . ع . ماده شتر خوب و نيكو . مسناف ( mesn f ) ا . ع . شترى كه رحل سپس اندازد . و يا آنكه رحل پيش اندازد . و شترى كه به روى سناف بندند . مسنبة ( masnabat ) ا . ع . حرص و آزمندى سخت . مسنبخ ( mosanbax ) ا . ع . كسى كه در نيمروز سير كند و راه رود . و دور و بعيد . مسنة ( mosennat ) ص . ع . زن كلانسال . مسنت ( mosnet ) ص . ع . سال قحط . و رجل مسنت : مرد قحط رسيده . ج : مسنتون . مسنتة ( mosnetat ) ص . ع . ارض مسنتة : زمين بىگياه قحط رسيده . مسنتون ( mosnetuna ) ع . ج . مسنت . مسنج ( mosannaj ) ص . ع . برد مسنج : چادر خطدار . مسند ( masnad ) ا - ص . پ . حرامزاده و بدذات و بدكردار . و تنبل و هيچ‌كاره . و دروغ‌گوى بدكردار . مسند ( masnad ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جايى كه بر آن مىنشينند و بر آن تكيه مىكنند . و بالش بزرك . و پشتى و تكيه‌گاه . و فرشى كه در بالاى اطاق مىاندازند . و مسند آسودگان : گور و قبر . و عالم و دنيا . و مسند جم : دنيا و عالم . و هواى نفسانى . و مسند حكومت : جايى كه حاكم بر آن تكيه كرده مىنشيند . و تخت پادشاهى . و مسند سلطان : تخت پادشاهى . و در مسند عزت : يعنى در سرافرازى و جلال . مسند ( mesnad ) ا . ع . هر چيز كه بر آن تكيه كرده شود . ج . مساند . مسند ( mosnad ) ا - ص . ع . حديثى كه آن را بگويندهء وى اسناد دهند . ج : مساند و ممانيد . و دهر و روزگار . و پسر خوانده . و خطى مر حمير را . و باصطلاح نحو مسند اليه : آنچه به آن اسناد دهند و بدان منسوب گردانند . و مسند به : آنچه آن را اسناد دهند . مسند ( mosned ) ص . ع . آنچه سبب تكيه دادن مىشود . و كسى كه ايراد مىكند و تقرير مىنمايد گواهى ديگرى را . مسند آرا ( masnad - r ) و مسند آراى ( masnad - r y ) ص . پ . آرايش‌كنندهء تخت پادشاهى و زينت دهندهء آن . مسندة ( mosannadat ) ص . ع . خشب مسندة : چوبهاى تكيه داده شده . مسند طراز ( masnad - ter z ) ص . پ . زينت دهندهء مسند و تخت پادشاهى . مسندگاه ( masnad - g h ) ا . پ . تكيه‌گاه و پناه‌گاه و جاى پناه . مسندنشين ( masnad - necin ) ا . پ . كسى كه بر تخت مىنشيند و پادشاه و فرمانروا . مسندنشينى ( masnad - necini ) ا . پ . جلوس بر تخت . مسندى ( masnadi ) ص . پ . منسوب به مسند و تخت . مسندى ( mosnadiyy ) ا . ع . لقب شخصى . مسنسن ( mosansan ) ا . ع . راه پا سپرده و كوفته شده . مسنطل ( mosantal ) ا . ع . سست رو و ناتوان كه در رفتار بافتادن نزديك باشد . و كسى كه سر را به نشيب و فراز كند . و يا پيچ پيچان رونده كه حفظ خود نتواند . و بزرك شكم مضطرب خلقت . مسنف ( mosnef ) ص . ع . اسبى كه از ديگر اسبان سبقت گيرد . ج . مسانف . مسنفة ( mosnafat ) ص . ع . ماده شتر سناف بسته ، خاص بالنساقة و لا يقال بعير مسنف . مسنفة ( mosnefat ) ص . ع . اسب پيش شونده از اسبان ديگر . و زمين قحط رسيده . و ماده شتر لاغر . و بكرة مسنفة : ماده شتر جوان كه بر آبستنى آن ده ماه گذشته و پستان پر كرده باشد . مسنگ ( masang ) ا . پ . قمار بازى ناشايسته . و لاف . و تلاق و بظر . مسنم ( mosannam ) ا - ص . ع . هر چيز خرپشته كرده مانند قبر و جز آن . و شتر گذاشته شده كه سوار وى نشوند . مسنمة ( mosnemat ) ص . ع . ارض مسنمة : زمينى كه گياه حليا روياند . مسنو ( masnovv ) و مسنوة