( masnovvat ) ص . ع . سيرآب . و ارض مسنوة : زمين سيرآب . مسنوت ( masnut ) ا . ع . مصاحبى كه بىسبب بر شخص خشم گيرد . مسنون ( masnun ) ص . ع . تيز كرده و صيقل زدهء از كارد و جز آن . و هر چيز اماس شده و روشن و تابان گشته . و مشورت كرده . و راه رفته و سير كرده شده . و حماء مسنون : گل و لاى بوى ناك و متغير . و رجل مسنون الوجه : مرد تابان روى نيكو روى . و آنكه در روى و بينى او درازى باشد . مسنون ( masnun ) ا . ع . نام شمشيرى . مسنون ( masnun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سنت شده و ختنه شده . و مشروع و موافق شرع و سنت آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . مسنونة ( masnunat ) ا . ع . زمينى كه گياه آن را خورده باشند . مسنونه ( masnune ) ص . پ . مأخوذ از تازى - قاعدهء مسنونه : قاعده و قانونى كه مطابق حكم شرع باشد . مسنه ( mosannah ) ص . ع . خبز مسنه : نان كره بسته . مسنى ( masniyy ) و مسنية ( masniyyat ) ص . ع . سيرآب . و ارض هسنية : زمين سيرآب . مسو ( masv ) م . ع . مسا الحمار مسوا ( از باب نصر ) : سركشى كرد آن خر . و مسوت الناقة : بدست آوردم نطفه را از زهدان آن ماده شتر . و مسوت الولد كذلك . مسوء ( mosu ' ) م . ع . مسأ مسا و مسوء . ر . مسأ . مسواط ( mesv t ) ا . ع . آنچه بدان چيزى را در چيزى آميزند از چوب و جز آن . و اسبى كه بدون تازيانه تيز نرود . و مازو . و مالهء برزيگران . مسواك ( mesv k ) ا . ع . چوب دندان مال كه بدان دندانها را پاك كنند . ج : مساويك . مسواك ( mesv k ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ابزارى كه بدان دندانها را پاك كنند و سنا نيز گويند خواه از چوب باشد و يا از موى و جز آن . و مسواك كردن : پاك كردن دندانها را با مسواك . مسوج ( mosavvaj ) ص . ع . كساء مسوج : گليمى كه آن را گرد كرده باشند . مسوجر ( mosavjar ) ص . ع . سك با ساجور . و شعر مسوجر : موى فروهشته . مسوح ( mosuh ) ا . ع . ج . مسح . مسوح ( mosuh ) م . ع . مسح مسحا و مسوحا . ر . مسح . مسوخ ( mosux ) ع . ج . مسخ . مسود ( mosavvad ) ا . ع . روده‌هائى كه در آن خون فصد ماده شتر را پر كرده و سر آن را بند نموده و بريان كرده در جاهليت مىخوردندى . مسود ( mosavved ) ص . ع . اختيار كننده و برگزينندهء مهتر براى قوم . و آنكه سياه مىكند و با سياهى نشان مىكند . مسود ( mosavved ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنكه با سياهى دوات مىنويسد . و مسود اوراق : نويسندهء ورقها . مسود ( mosavvad ) ص . ع . سياه روى از غم و اندوه و رنج . قوله تعالى : ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ * . مسودة ( masvadat ) ص . ع . ماء مسودة : آبى كه بر روى آن زردى باشد . مسودة ( mosvedat ) ص . ع . زنى كه بچهء سياه زايد . مسودة ( mosavvedat ) ا . ع . بنى عباس را گويند چرا كه شعار آنها سياه بود و لباس سياه مىپوشيدند . مسوده ( mosavvade ) و مسوده ( mosavadde ) ا . پ . مأخوذ از تازى - آنچه اول سرسرى نوشته و سپس از روى آن بطور دقت و صفا و خوبى نويسند . و خاكا و خاكه . و مسوده كردن : سرسرى نوشتن . مسور ( masur ) ص . ع . طريق مسور : راه پا سپرده . و رجل مسور به : مرد رفتهء در آن راه . مسور ( mesvar ) ا . ع . متكاى چرمين . مسور ( mosavvar ) ص . ع . ديوار بنا شده و محاط شدهء از ديوار . و ديواردار . و زينت كرده شدهء با دست برنجن . مسور ( mosavvar ) ا . ع . جاى دست برنجن از دست . مسورة ( mesvarat ) ا . ع . تكيه گاه چرمين و متكاى چرمين . ج : مساور . مسوس ( masus ) ا . ع . آبى كه نه شور باشد و نه شيرين . و آبى كه دست بدان رسد . و آب صاف شيرين . و آبى كه تشنه را سيراب كند . و هر چه فرو نشاند تشنگى را . و فاد زهر . مسوس ( mosavves ) ص . ع . درخت كرم افتاده . و درختى كه كرم را مىپروراند . مسوط ( mesvat ) ا . ع . آنچه بدان چيزى را به چيزى آميزند از چوب و جز آن . و بدون الف و لام نام پسر ابليس كه مردم را بر خشم انگيزاند .