على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3298
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مسترخى ( mostarxi ) ص . ع . مأخوذ از تازى - آويزان و معلق . و فروهشته و سست . و ژوليده . مسترد ( mostarad ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - باز فرستاده . و پس داده . و مسترد كردن : باز پس فرستادن و پس دادن . مسترد ( mostaradd ) ص . ع . خواهان باز گردانيدن و رد كردن . مستردف ( mostardef ) ص . ع . خواهان رديف كردن . مسترذل ( mostarzal ) ص . ع . ناپسنديده . و هيچكاره . مسترذل ( mostarzel ) ص . ع . آنكه ناپسنديده و هيچكاره و ناكس مىيابد . مسترسل ( mostarsal ) و ( mos - ) ( tarsel ) ص . ع . ملايم . و متواضع . و خوشخوى . و شعر مسترسل : موى فروهشتهء راست افتاده . و كذلك : شعر مسترسل . مسترشح ( mostarcah ) ا . ع . جائى كه گياه را مىگذارند دراز شود تا بچريدن آيد . و جايى كه در آن ستوران ريز را تربيت مىكنند . مسترشد ( mostarced ) ص . ع . آنكه راه راست مىطلبد . و آنكه به راه راست مىرود . و المسترشد بالله : لقب ابو منصور فضل بن احمد بيست و نهمين خليفه از تبار عباس كه پس از هيفده سال و چند ماه خلافت در سال 549 هجرى كشته شد . مسترشى ( mostarci ) ص . ع . آنكه رشوه مىخواهد . و آنكه فرمانبردارى كسى را مىكند و خشنودى كسى را مىطلبد . يق : انك لمسترش لفلان : يعنى فرمانبردار و تابع رضاى فلان هستى . مسترضع ( mostarze ' ) ص . ع . آنكه شيرده مىخواهد و جستجوى دايه مىكند . مسترط ( mostarat ) ص . ع . بلعيده شده و فرو برده شده . مسترط ( mostarat ) ا . ع . خطاف و پرستوك . و حلق و گلو و مجراى طعام در حلق و مرى و حلقوم . مسترعف ( mostare'f ) ا . ع . اسب پيش رونده و در گذرندهء از اسبان ديگر . مسترعل ( mostare'l ) ا . ع . پيشرو گله . و آنكه همراه گله باشد و گلهكش و گلهبان . و صاحب شتران . مسترعى ( mostar'i ) ص . ع . آنكه مىخواهد از كسى كه نگهبانى كند ستوران و چراگاه را . و نگهبانىكننده . مسترفد ( mostarfed ) ص . ع . خواهان يارى . و درخواستكنندهء مددگارى . مسترفض ( mostarfez ) ص . ع . وادى فراخ . مسترفع ( mostarfe ' ) ص . ع . بردارنده و خواهان برداشتن از كسى . و خوانى كه آنچه در وى بود سپرى شده و وقت برداشتن آن رسيده باشد . مسترق ( mostaraq ) ا . ع . ناقص ضعيف خلقت . و پنهانى گوش دارندهء سخن كسى را . و مسترق العنق : كوتاه گردن . مسترقه ( mostareqe ) ص . پ . مأخوذ از تازى - پنج روزى كه بر ماه دوازدهم از سال شمسى مىافزايند و آن را خمسهء مسثرقه و فروردگان مىگويند . مسترقع ( mostarqe ' ) ص . ع . جامهء در پى خواه شده . مسترو ( mastaru ) ا . پ . ريشهء مازريون . مستروح ( mostarveh ) ص . ع . آنكه مىبويد هر چيز خوشبوئى را . و آنكه نشوق مىكند . و آنكه بر مىآسايد و آسايش مىيابد . و آنكه آسايش مىجويد . و آرميدهء با يار . مسترهن ( mostarhen ) ص . ع . آنكه رهن و گرو مىخواهد . و گيرندهء گرو . مسترى ( mostari ) ا . ع . شير بيشه . مستريح ( mostarih ) ص . ع . زندگانى خوش و راحت . و اسب دستآموز و رام و فرمانبردار . مستريض ( mostariz ) ص . ع . وادى كه در آن مرغزار زياد باشد . و جاى فراخ و سيراب . مستريضة ( mostarizat ) ص . ع . شادمان و خرم . يق : افعل ما دامت النفس مستريضة . مستزاد ( mostaz d ) ص . ع . افزون شده و زياد شده . مستزرى ( mostazr ) ص . ع . حقير و خوار . مستزرى ( mostazri ) ص . ع . حقيركننده و خواركننده . مستزمر ( mostazmer ) ا . ع . ترنجيدهء خرد و حقير نماينده . مستزير ( mostazir ) ص . ع . آنكه درخواست ديدار مىكند . مستساغ ( mostas q ) ص . ع . شراب و يا طعامى كه به آسانى از گلو فرو رود . مستسخر ( mostasxer ) ص . ع . فسوسكننده و سخريهكننده و نكوهنده . مستسر ( mostaserr ) ص . ع . پنهان شونده . مستسرى ( mostasri ) ص . ع . آنكه بشب سير مىكند . و آنكه بر مىگزيند بهترين ستور را . مستسعد ( mostas'ad ) ص . ع . نيكبخت شده . و خجسته و مبارك و ميمون . و كامران .