است ، اختصاص مىدهد ( ص 131 ) . سلاجقه و خوارزمشاهيان : سيد امين در پاسخ به دكتر تدمرى به اين حد هم اكتفا نمىكند ، بلكه در فصلى خاص توضيح مىدهد كه سلاجقه چگونه دروازه‌هاى جهان اسلام را بر روى صليبيان گشودند تا آنها وارد قدس شوند ( ص 133 ) . او توضيح مىدهد در همان حال كه غرب جهان اسلام ، از دست صليبيان رنج مىكشيد ، شرق جهان اسلام از دست سلاجقه متحمل همان رنجها مىشد ( ص 163 ) ؛ و در پايان از حركت مرابطين ( ملمثين ) و رفتار بىرحمانه و شديدشان با فاطميان سخن مىگويد . سيد امين در سخنانش راجع به وضعيت غرب جهان اسلام از اختلاف ميان بيزانسىها و صليبيان سخن مىگويد و توضيح مىدهد كه سلاجقه مىتوانستند اين خشم بيزانسىها را غنيمت شمارند و با آنان براى رهايى از دست صليبيان ، هم‌پيمان شوند . اما سلاجقه در انديشهء چيز ديگرى غير از انديشه رهايى سرزمين‌هاى اسلامى از دست صليبيان بودند . آرى آنها در انديشهء رهايى از يكديگر بودند ( 213 ) . سيد امين آن‌گاه در مورد روابط ميان سلاجقه و خوارزمشاهيان و اتراك و همچنين ظهور مغولها در سال 616 با رهبرى چنگيز خان كه تمامى سرزمينهاى اسلامى را مورد تاخت و تاز خود قرار دادند ، سخن مىگويد . سلاجقه و بنى عمار : سيد امين در فصل آخر از كتابش به حكومت بنى عمار در طرابلس و روابط آنها با سلاجقه و چگونگى تأسيس و شكوفايى حكومت آنها و اهميت جنبش فرهنگى در اين