هستند نه زنان و ما گاه آب خالص را گرفتيم و گاه چاى قرمز ، اما اين شاعر و همنشينانش تنها خدا مىداند كه با چه چيز جامهاى خود را پر و لبريز مىكردند . ديدگاههاى ذهبى و ابن تيميه و تفاوت آنها : قبلا ملاحظه كرديم كه چگونه ذهبى ادعاى ابن تيميه عليه خواجه نصير الدين طوسى را تكذيب كرد . در اين‌جا نيز ملاحظه خواهيم كرد كه ذهبى ادعاى ابن تيميه عليه نزاريان را نيز تكذيب مىكند : ذهبى در جزء 23 از كتاب « سير أعلام النبلاء » صفحهء 180 ، مىنويسد : « و در آن‌جا فرمانده جبار ، هلاكو بن تومى بن چنگيز خان ، در قالب يك سپاه صد هزار نفرى حركت كرده ، قلعهء الموت را فتح و اسماعيليان را نابود كرد » . ذهبى با اين جملهء كوتاه ، تمام آنچه را كه ابن تيميه ادعا كرده و بر چسب‌هاى دروغينى را كه عليه مردم زده است ، از بين مىبرد ؛ بهترين جمله‌اى كه ما مىتوانيم در مورد اظهارات ذهبى بگوييم اين است : « شاهدى كه از خودش بود ، عليه او شهادت داد » . زيرا با اين‌كه ذهبى داراى همان تفكرات ، تعصبات و اوصافى است كه ابن تيميه دارد ، با اين حال اين شهادت كارساز از قلمش تراوش كرد . دليلش اين است كه حقيقت هيچ‌گاه پشت ابرهاى ابهام باقى نمىماند و بالاخره همچون خورشيد از پس ابرها بيرون آمده ، خودنمايى خواهد كرد ، هرچند كسانى بخواهند آن را بپوشانند . براى اين‌كه شما خوانندگان از ميزان تعصب اين گروه آشنا شويد كافى است كه ملاحظه كنيم از مجموعهء قاموس كلمات زشت و ناروا ، هيچ كلمهء زشتى